Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2013

Το εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. ανοίγει και λειτουργεί στα χέρια των εργαζομένων

Οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής αγωνιζόμαστε για να περάσει το εργοστάσιο από τα χέρια του κεφαλαίου στα χέρια των εργαζομένων!

Απλήρωτοι από το Μάιο του 2011 και σε επίσχεση εργασίας με μεγάλα προβλήματα επιβίωσης αγωνιζόμαστε να κρατήσουμε μια πολύ δυναμική επιχείρηση παραγωγής δομικών υλικών ζωντανή και τους εργαζόμενους με αξιοπρέπεια και με ανορθωμένο το ανάστημα απέναντι στη λαίλαπα του ξένου και του ντόπιου κεφαλαίου!

Αγωνιζόμαστε να κάνουμε πράξη ότι εμείς οι εργαζόμενοι μπορούμε χωρίς τα αφεντικά! Αγωνιζόμαστε να αποδείξουμε πως αν δε μπορούν αυτοί εμείς μπορούμε χωρίς αυτούς και θα το καταφέρουμε!

Εκτυπώσιμη μορφήSend to friendPDF version
634891084971266000634891083400982188pic-0-norm_600_400_-1874295204.jpg

Πράξη πρόκειται να κάνουν οι εργάτες της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής το όνειρο για το οποίο αγωνίζονται εδώ και μήνες, να επαναλειτουργήσουν το εγκαταλελειμμένο από τον εργοδότη εργοστάσιο με όρους αυτοδιαχείρισης. Όπως τονίζουν στην ανακοίνωσή τους οι εργάτες δεν μπορούν άλλο να περιμένουν ποτέ το χρεοκοπημένο κράτος "θα κάνει πράξη τις άσκοπες εκφράσεις ενδιαφέροντος και συμπαράστασης (ακόμα και τα 1000 ευρώ έκτακτης ενίσχυσης που τους υποσχέθηκε το Υπουργείο Εργασίας κόλλησαν στην υπογραφή του... Στουρνάρα!)" και ότι "ήρθε η ώρα να ξαναλειτουργήσει η Βιομηχανική Μεταλλευτική -όπως και κάθε άλλο εργοστάσιο που έκλεισε, πτώχευσε ή απολύει- αλλά στα χέρια των εργατών της, και όχι στα χέρια των παλιών ή και νέων αφεντικών."
Οι εργαζόμενοι τονίζουν ακόμη ότι η απόφαση αυτή πάρθηκε από τη γενική συνέλευση του σωματείου προκειμένου να μην αφεθούν στην σίγουρη ανεργία (που έχει σκαρφαλώσει στο 30%)αλλά να αγωνιστούν να πάρουν το εργοστάσιο στα χέρια τους και να το λειτουργήσουν οι ίδιοι. Υπενθυμίζουν ακόμη ότι απο τον Οκτώβριο του 2011 διεκδικούσαν να δημιουργήσουν έναν εργατικό συνεταιρισμό κάτω από τον πλήρη έλεγχο τους, απαιτώντας μάλιστα νομική κατοχύρωση τόσο για το δικό τους εγχείρημα, όσο και για όλα τα άλλα που θα ακολουθήσουν. Ταυτόχρονα διεκδικούσαν να τους δοθούν τα χρήματα που απαιτούνται για να βάλουν μπρος το εργοστάσιο, χρήματα που άλλωστε τους ανήκουν, καθώς είναι αυτοί που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας. Το σχέδιο που καταρτίστηκε, συνάντησε αρχικά την παγερή αδιαφορία του κράτους και των διάφορων συνδικαλιστικών γραφειοκρατιών. Όμως έγινε δεκτό με μεγάλο ενθουσιασμό από τον κόσμο του κινήματος, ο οποίος μέσω της δημιουργίας της Ανοιχτής Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην Θεσσαλονίκη -και στην συνέχεια με πρωτοβουλίες σε πολλές πόλεις της χώρας- εδώ και 6 τουλάχιστον μήνες αγωνίζεται να μεταφέρει το μήνυμα της ΒιοΜε σε όλη την κοινωνία.
 
Τέλος επισημαίνουν ότι ο αγώνας δεν πρέπει να παραμείνει στην ΒιοΜε καθώς "για να γενικευτεί και να νικήσει πρέπει να εξαπλωθεί σε όλα τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις που κλείνουν, γιατί μόνο με ένα δίκτυο κατειλημμένων και αυτοδιαχειριζόμενων εργοστασίων θα μπορέσει και η ίδια η ΒιοΜε να επιβιώσει και να γίνει ο πρωτεργάτης μιας άλλης οργάνωσης της παραγωγής και της οικονομίας, χωρίς εκμετάλλευση, χωρίς ανισότητες και ιεραρχίες."
 
"Όταν τα εργοστάσια κλείνουν το ένα μετά το άλλο, οι άνεργοι πλησιάζουν τα 2 εκατομμύρια και οι συντριπτική πλειοψηφία της κοινωνίας καταδικάζεται σε φτώχεια και εξαθλίωση από την τρισυπόστατη κυβέρνηση της Τρόικας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ, όπως και από τις προηγηθείσες κυβερνήσεις, το αίτημα να περάσουν τα εργοστάσια στους εργάτεςείναι η αναγκαία απάντηση στην καταστροφή που βιώνουμε κάθε μέρα, η μοναδική απάντηση στην ανεργία· και για αυτό ο αγώνας της ΒιοΜε είναι και δικός μας αγώνας." σημειώνουν ακόμη και καλούν 
 όλους τους ανέργους κι εργαζομένους· "όλους όσους έχουν βιώσει την κρίση στο πετσί τους, να σταθούν δίπλα στους εργάτες της ΒιοΜε και να τους στηρίξουν τώρα που θα αρχίσουν να κάνουν πράξη ότι εμείς οι εργάτες μπορούμε χωρίς αφεντικά!"
Τους καλούν να  συμμετέχουν σε ένα αντίστροφο πανελλαδικό Καραβάνι Αγώνα και Αλληλεγγύης με κατάληξη σε ένα τριήμερο αγώνα στη Θεσσαλονίκη. "Να συμμετέχουν στον αγώνα και να οργανώσουν την μάχη, στους χώρους που βρίσκονται, με αμεσοδημοκρατικές συνελευσιακές διαδικασίες, χωρίς γραφειοκράτες για να ανατρέψουμε με Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας όλους αυτούς που μας καταστρέφουν την ζωή! Για να περάσουν τα εργοστάσια και όλη η παραγωγή στα χέρια των εργατών και να οργανώσουμε την οικονομία και την κοινωνία που θέλουμε, μια κοινωνία χωρίς αφεντικά!" καταλήγουν στην ανακοίνωσή τους.
Οι δράσεις που περιλαμβάνει το τριήμερο αγώνα είναι οι εξής: Την Κυριακή 10/2 θα πραγματοποιηθεί πανελλαδική  συνέλευση των πρωτοβουλιών αλληλεγγύης στο cine Αλέξανδρος. Την Δευτέρα θα πραγματοποιηθεί στις 17:00 πορεία στην Καμάρα και στις 20:00 συναυλία στο Ιβανώφειο με τους Θ.Παπακωνσταντίνου, Γ.Χαρούλη, Χαΐνηδες. Την Τρίτη 12/2 καλούν τους εργαζόμενους και τους πολίτες σε συγκέντρωση στο εργοστάσιο. Συγκεντρώσεις θα πραγματοποιηθούν την ίδια μέρα στις 11:00 στην Καμάρα και στις 12:00 στο ΙΚΕΑ.

Κυριακή 27 Ιανουαρίου 2013

ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

για τα κοινωφελή προγράμματα, τετάρτη 30/1, ώρα 12:00.
Μας λένε ότι είμαστε «ωφελούμενοι» ή ακόμα και «εθελοντές». Αλλά εμάς, τους 60,000 στα προγράμματα «Κοινωφελούς Εργασίας» μας αναγκάζουν να δουλεύουμε «σα τα σκυλιά»: εντατικά, ελαστικά, με 5μηνες συμβάσεις, συχνά απλήρωτοι και χωρίς δικαίωμα άδειας και απεργίας. Και βέβαια οι ΜΚΟ που μας νοικιάζουν σε κρατικούς φορείς, δε το κάνουν αφιλοκερδώς: μας κλέβουν 5% από το μισθό μας κάθε μήνα. Και όταν πάμε στην επιθεώρηση εργασίας ή την εργοδοσία, όλοι πετάνε το μπαλλάκι αλλού και δηλώνουν “αναρμόδιοι”. Με λίγα λόγια, όχι μόνο δεν είμαστε «ωφελούμενοι», αλλά είμαστε ακραία εκμεταλλευόμενοι!
Χωρίς εμάς δε θα καλύπτονταν οι πάγιες ανάγκες στους δεκάδες δήμους και τα νοσοκομεία , γιατί δε θα αντικαθιστούνταν οι μόνιμοι υπάλληλοι που τέθηκαν σε «διαθεσιμότητα». Αν και είμαστε λοιπόν πολύτιμοι, τα αφεντικά έχουν βαλθεί να υποτιμήσουν τις ζωές μας.
Και θα συνεχίσουν έτσι, εάν δε τους σταματήσουμε.

Οργανωνόμαστε σε κάθε χώρο εργασίας, σε κάθε ΜΚΟ, προχωράμε σε μαζικές καταγγελίες.
Απαιτούμε: - Άμεση και τακτική αποπληρωμή των δεδουλευμένων μας - Πλήρη εργασιακά δικαιώματα για όλους/ες (επιδόματα, άδεια, υπερωρίες, απεργιακό δικαίωμα, αναρρωτική, αργίες) - Πληρωμή του 5% του μισθού, το οποίο μας κλέβουν - Κατάργηση της ενοικιαζόμενης εργασίας
Τετάρτη 30 Ιανουαρίου Στάση Εργασίας 12-3μμ
Συγκέντρωση 12μμ στην Επιθεώρηση Εργασίας (Σταδίου 59)
Συνέλευση ανέργων/εργαζομένων
στην κοινωφελή εργασία
synekox.espivblogs.net

Σωματείο Βάσης Εργαζομένων
στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις
svemko.espivblogs.net

http://svemko.espivblogs.net / http://synekox.espivblogs.net

Πέμπτη 24 Ιανουαρίου 2013

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟ



Οι απεργοί του Μετρό, με τον περήφανο αγώνα διαρκείας που δίνουν, ανοίγουν νέο δρόμο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα όλης της χώρας, για να ανατραπεί η χούντα και τα απανωτά Μνημόνια, που σπρώχνουν τους εργαζόμενους και την κοινωνία στην φτώχεια και την εξαθλίωση, στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή, στην ταπείνωση και στην αυτοκτονία.
Ο αγώνας τους είναι ενάντια στο λεγόμενο «Ενιαίο Μισθολόγιο», στην πραγματικότητα φτωχολόγιο. Είναι ένας αγώνας ενάντια στις μειώσεις μισθών, στη μετατροπή τους σε φιλοδώρημα ανέχειας και πείνας – στην πλήρη κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων – στην απαξίωση, διάλυση και ιδιωτικοποίηση των συγκοινωνιών, όλων των δημόσιων υπηρεσιών και υποδομών.
Παρακολουθώντας κάποιος τις τελευταίες ημέρες τις ειδήσεις που παρουσιάζονται στα media, θα έβλεπε πως κύριο θέμα ενασχόλησης αποτελούν οι κινητοποιήσεις των εργαζομένων στο ΜΕΤΡΟ αλλά και στα υπόλοιπα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς (ΜΜΜ), σχετικά με το ενιαίο μισθολόγιο ενώ προβάλλονται διαρκώς εικόνες από μποτιλιαρίσματα, γεμάτα λεωφορεία, οι οποίες υπονοούν πως υπεύθυνη για την ταλαιπωρία όλων αυτών είναι η απεργία στις μεταφορές.
Προφανώς, όμως, δεν φταίνε οι εργαζόμενοι που δεν θέλουν να ενταχθούν και αυτοί στην λίστα όσων ζουν με 700 ευρώ και αντιδρούν, απέχοντας από την εργασία τους, η οποία μάλιστα είναι και αρκετά προσοδοφόρα για τις ιδιοκτήτριες-εταιρείες των μεταφορών. Επίσης ξεκάθαρο είναι πως με αυτό τον τρόπο θέλουν να φέρουν σε μια αντιπαράθεση τους επιβάτες με τους απεργούς στα ΜΜΜ, ενοχοποιώντας ηθικά την απεργία στα μάτια της κοινωνίας.
Βέβαια, αυτό που δεν αναφέρεται συχνά μαζί με αυτό το θέμα, είναι πως μπορεί ο κόσμος της Εργασίας να ταλαιπωρείται από την κίνηση στους δρόμους ή από τα γεμάτα ΜΜΜ, αλλά παράλληλα βιώνει ένα χειρότερο μαρτύριο στους χώρους που εργάζεται, αφού εδώ και 3 χρόνια, τα αφεντικά καταστρατηγούν τα κεκτημένα του εργατικού κινήματος και καταδικάζουν μια μεγάλη μερίδα των εργαζομένων στην εξαθλίωση. Φανταζόμαστε, βέβαια, πως η απεργία των εργαζομένων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς δεν είναι υπεύθυνη γι” αυτά αλλά μάλλον αυτός είναι και ο λόγος που λασπολογείται με τέτοια μανία από τους εκφραστές του Κεφαλαίου. Ακριβώς επειδή είναι αυτή που εναντιώνεται σε αυτή την εξαθλίωση, επιλέγοντας την αξιοπρέπεια του αγώνα
Η ωμή καταστολή που ανακοινώθηκε με την επίταξη και τις απολύσεις, είναι το τελευταίο καταφύγιο, για να περάσουν τα βάρβαρα μέτρα τους. Ας μη τους το επιτρέψουμε...
Ήρθε η ώρα για ένα νέο ξεκίνημα στους εργατικούς αγώνες. Η αλληλεγγύη όλων μας είναι δεδομένη, στους τελευταίους από αυτούς που έχουν δουλειά!!! Αγωνίζονται για το αυτονόητο.
Συλλογικές συμβάσεις για όλους TΩΡΑ - Απεργία διαρκείας
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς 


Τετάρτη 23 Ιανουαρίου 2013

ΔΗΛΩΣΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ στο 18ΑΝΩ

αναδημοσίευση από http://18ano.wordpress.com/
Δηλώνουμε τη συμπαράστασή μας στη Μονάδα Απεξάρτησης 18 ΑΝΩ, στην ψυχίατρο Κατερίνα Μάτσα, τον ψυχολόγο Σταύρο Κεβόπουλο, όλους τους θεραπευτές, τους θεραπευόμενους, αλλά και τους απεξαρτημένους, που έχουν γίνει στόχος μιας μεθοδευμένης επίθεσης, ενορχηστρωμένης από κύκλους του Υπουργείου Υγείας υπό τον πρώην υπουργό Α. Λοβέρδο. Η επίθεση άρχισε τον Απρίλη του 2012 με αφορμή μια άνωθεν σχεδιασμένη και κατασκευασμένη «καταγγελία» για υποτιθέμενες κλοπές μελών της Επανένταξης, που συμμετείχαν στην μεγάλη αντιμνημονιακή διαδήλωση του ενός εκατομμυρίου πολιτών στην Αθήνα στις 12/1/2012.
Το πόρισμα της ΕΔΕ που διενεργήθηκε από το Σώμα Επιθεωρητών Δημόσιας Υγείας και βγήκε το Δεκέμβρη του 2012 ήταν καταδικαστικό για την Κ. Μάτσα και τον Στ. Κεβόπουλο γιατί αρνήθηκαν να ποινικοποιήσουν τη θεραπεία απεξάρτησης και να παραβιάσουν το ιατρικό απόρρητο, παραπέμποντας στα αρμόδια όργανα μέλη της Κοινωνικής Επανένταξης. Στην πραγματικότητα καταδικάζονται όλοι εκείνοι που δίνουν τη μάχη ενάντια στην απεξάρτηση ως τρόπο ζωής, ενάντια στη χειραγώγηση της συνείδησης διαμέσου των ουσιών, ενάντια στον ατομικισμό και την αποξένωση, ενάντια στην αναγωγή του κοινωνικού φαινομένου της τοξικομανίας σε μία χρόνια, ανίατη αρρώστια του εγκεφάλου, ενάντια στη συντήρηση της εξάρτησης διαμέσου των υποκαταστάτων. Εκείνοι που, με τεράστια αυτοθυσία και με τους πενιχρούς μισθούς του δημοσίου, σηκώνουν στις πλάτες τους τη λειτουργία των 32 δομών του 18 ΑΝΩ, που καλύπτουν όλο το φάσμα των εξαρτήσεων.
Καταδικάζουμε  την επιχείρηση στιγματισμού και καταστροφής του κοινωνικού κεκτημένου που αντιπροσωπεύει το 18 ΑΝΩ, ενός φάρου ελπίδας για χιλιάδες απελπισμένους και κοινωνικά αποκλεισμένους ανθρώπους.
΄Οσοι θέλετε μπορείτε να υποβάλλετε ηλεκτρονικά την υπογραφή σας ΕΔΩ:

Παρασκευή 11 Ιανουαρίου 2013

ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΓΙΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΝΟΜΙΑΣ,ΚΟΥΚΟΥΛΟΦΟΡΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΤΟ...



Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΩΝ ΚΤΙΡΙΩΝ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ «ΒΙΛΛΕΣ»
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ, ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗΣ, ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

αναδημοσίευση από Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου
http://katadimadim.blogspot.com

 Μια φορά και έναν καιρό, περίπου 20 χρόνια πριν, ο κόσμος μας ήταν και δεν ήταν διαφορετικός από σήμερα. Αυτά που σήμερα βιώνουμε στο πετσί μας με το πρόσχημα της κρίσης,  φάνταζαν μακρυά για τους περισσότερους. Ήταν η εποχή του πλαστικού χρήματος, των δανείων, του ακραίου καταναλωτισμού και της επιφανειακής χλιδής. Παρ’όλα αυτά, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ο ρατσισμός και η βία της εξουσίας προς αυτούς που δε χωρούσαν στη «γιορτή» της πλασματικής ευημερίας καλά κρατούσαν. Οι αφεντάδες αυτού του κόσμου συνέχιζαν να πλουτίζουν σε βάρος των από κάτω, οικοδομώντας έναν κόσμο που χωρούσε όλο και πιο λίγους.
            Υπήρχαν όμως σε εκείνον τον κόσμο, τον όχι και τόσο αλλιώτικο από το σημερινό, κάποιοι άνθρωποι, που πίστευαν σε διαφορετικές αξίες, όπως η ισότητα, η ελευθερία και η δικαιοσύνη. Αξίες που έτσι και σφηνωθούν στο μυαλό και την ψυχή του ανθρώπου, δεν τον αφήνουν να ηρεμήσει. Αυτοί οι άνθρωποι, δε σταμάτησαν να αγωνίζονται για έναν κόσμο που θα τους χωράει όλους. Κάποιοι από αυτούς έπαιρναν την απόφαση να μπουν στα άδεια κτίρια, που αφήνονταν να ερημώσουν με τους άστεγους απ’ έξω να ζουν στο περιθώριο και να τονίζουν την αποτυχία της κοινωνίας. Τα οικειοποιήθηκαν χωρίς να διεκδικούν τίτλους ιδιοκτησίας και τα απελευθέρωσαν προς την κοινωνία, δημιουργώντας έναν πυρήνα αγώνα, ένα σημείο συνάντησης - ανάχωμα στο φασισμό και αφορμή για ανάληψη δράσης ενάντια στην αδικία.
            Έτσι, 23 χρόνια πριν, μία ομάδα ανθρώπων σαν αυτούς, κατέλαβαν το εγκαταλελειμμένο για δεκαετίες κτίριο της οδού Χέυδεν & Πατησίων και δημιούργησαν τη Βίλλα Αμαλίας. Εντός της λειτούργησαν τυπογραφική κολεκτίβα, δανειστική βιβλιοθήκη, χώρο συναυλιών, καφενείο και ένα σωρό άλλες δραστηριότητες, ανοιχτές προς όλους χωρίς εμπορευματικό χαρακτήρα, προτείνοντας ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης, μακρυά από λογικές κέρδους και αποκλεισμών. Με τα χρόνια, παρόμοια εγχειρήματα άρχισαν να ξεπηδούν σε κάθε πόλη της επικράτειας, όπως ο ραδιοφωνικός σταθμός στην ΑΣΟΕΕ, η κατάληψη Σκαραμαγκά, πάρκα και στέκια. Κοινό πρόταγμα όλων αυτών των εγχειρημάτων ήταν τρεις λέξεις: αντίσταση, αυτοοργάνωση, αλληλεγγύη.
            Οι άρχοντες αυτού του κόσμου ανησυχούσαν, δεν κατάφεραν ποτέ όμως να σβήσουν τελείως τις φωνές που ορθώναν την αντίσταση, ανίκανοι καθώς ήταν να νικήσουν κάτι που ποτέ δε θα αντιληφθούν. Ώσπου κάποια στιγμή, οι μέρες της αφθονίας τελείωσαν και οι αφεντάδες αυτού του κόσμου αποφάσισαν να συνεχίζουν να κυβερνούν με το μαστίγιο και όχι με το καρότο, ζητώντας όλο και περισσότερα από τους από κάτω. Γνώριζαν καλά όμως πως αυτό θεριεύει την οργή και πως αν αυτή ξεσπάσει οργανωμένα μπορεί να τους σαρώσει. Συμμάχους σε αυτήν την επίθεση είχαν πραίτορες-μπάτσους, φασίστες και γλοιώδεις δημοσιογράφους. Αποφάσισαν λοιπόν να επιτεθούν στους χώρους της αυτοοργάνωσης, καθώς χωρίς αυτούς η αγανάκτηση του κόσμου δεν μπορεί να αποκτήσει κατευθυντικότητα και απλά θα διαχέεται χωρίς αποτέλεσμα. Δεν γνωρίζουν όμως ότι όσο και αν μας υπνώτιζαν τόσα χρόνια με ψεύτικες ιδέες και επίπλαστη ευημερία, εμείς τους χλευάζουμε υποτιμητικά και περνάμε στην αντεπίθεση αντί να αμυνθούμε, γιατί όσο μας στερούν την ελευθερία η ψυχή μας θα βράζει και θα συνεχίζουμε να παλεύουμε μέχρι να την κατακτήσουμε.
Επειδή λοιπόν η ιστορία δεν έχει τέλος και η ζωή δεν είναι παραμύθι, στις 9 Γενάρη,  ενενήντα τρείς άνθρωποι ανακατέλαβαν τη Βίλλα Αμαλίας κάτω από τη μύτη των δυνάμεων καταστολής και με τα πρόσωπά τους ακάλυπτα. Ένας από αυτούς τους ανθρώπους είναι ενεργό μέλος της συνέλευσής μας. Ήταν μια συνειδητή επιλογή, γνωρίζοντας από την αρχή ότι θα συλληφθούν, αλλά όπως οι ίδιοι έγραψαν: «θα το ξανακάνουμε όσες φορές χρειαστεί και για αυτήν και για οποιονδήποτε άλλο κοινωνικό χώρο αντίστασης των από τα κάτω χτυπηθεί». Η απάντηση του κράτους ήταν αναμενόμενη. Αφού επιστράτευσε τα ΕΚΑΜ για να συλλάβει όσους ήταν μέσα στη Βίλλα χωρίς εισαγγελική παρουσία, αλλά και όσους προχώρησαν σε κατάληψη αλληλεγγύης στα γραφεία της ΔΗΜ.ΑΡ., αποφάσισε να απαντήσει εισβάλλοντας στην κατάληψη Πατησίων & Σκαραμαγκά και προσάπτοντας με το τέχνασμα του κουκουλονόμου κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, με την ψευδαίσθηση ότι θα σπείρει τον τρόμο σε όσους επιμένουν να αγωνίζονται. Όσο η κρίση και οι επιπτώσεις της βαθαίνουν, υπουργοί και δημαρχαίοι θα επιλέγουν να χτυπήσουν κάθε δομή αντίστασης. Και η ιστορία θα συνεχίζεται με αγώνες, μέχρι να αλλάξουμε αυτόν τον κόσμο το φτιαγμένο για εκλεκτούς, μέχρι να πάρουμε πίσω όλα αυτά που μας ανήκουν. Μέχρι να ανατρέψουμε το υπάρχον.

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΕΣ ΔΟΜΕΣ ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ 12/1, 12:00 ΣΤΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ


Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ 98FM, ΤΑ ΣΤΕΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

αναδημοσίευση από το ιντυμίντια
Στόχος από την αρχή ήταν τα πολιτικά στέκια της ΑΣΟΕΕ και το ράδιο 98FM

1973 - 2012Όλο το σκηνικό [ En ] αποτελεί ένα remake -γιατί περί φτηνού σήριαλ πρόκειται- της εισβολής στην Βίλλα Αμαλίας. Όπως και εκεί προηγήθηκε ανώνυμο τηλεφώνημα, αυτή τη φορά με το γελοίο πρόσχημα του παραεμπόριου!!!. Η "εγκληματική" αυτή πράξη έχει τέτοιο βάρος που ενημερώνεται και κινητοποιείται άμεσα εισαγγελέας.
Έτσι, τα ανδρείκελα των ΜΑΤ, ΔΙΑΣ στάλθηκαν να κυνηγήσουν αυτούς που χρόνια τώρα "καταδικάζουν την χώρα στον οικονομικό μαρασμό": τους πλανόδιους μετανάστες και πρόσφυγες από την Αφρική που πουλάνε αντιγραμμένα CD και ξύλινα ομοιώματα ζώων. Η εικόνα χιλιοπαιγμένη: οι πορωμένοι κανίβαλοι της ΕΛ.ΑΣ. κυνηγάνε με γκλομπ και μηχανές τους μικροπωλητές, οι οποίοι μπαίνουν στον προαύλιο της ΑΣΟΕΕ για να σωθούν.

Αυτή τη φορά όμως υπάρχει ο εισαγγελέας! Αμέσως διατάσσεται η εισβολή στο άσυλο και προσάγονται 16 άτομα. Αλλά η έρευνα πρέπει να φτάσει σε βάθος! Έτσι οι πύλες της σχολής ανοίγουν και από τους 5 ορόφους, ο εισαγγελέας επιλέγει στην... τύχη το υπόγειο! Εκεί όπου βρίσκονται τα στέκια φοιτητικών παρατάξεων και ομάδων. Εκεί επιλεγμένες αντιεξουσιαστικές πόρτες σπάζονται και ανάμεσα στα 5-10 μπουκάλια μπύρας, σημαίες και 2-3 μάσκες για πορείες, από μεγάλη σύμπτωση αποκαλύπτεται ένα επτασφράγιστο μυστικό: στην ΑΣΟΕΕ λειτουργεί ραδιοφωνικό στούντιο. Τα μηχανήματα κατάσχονται. Μάλλον προϊόν παραεμπορίου ιδεών! Η κεραία ξηλώνεται και κατάσχεται και αυτή. Εκπέμπει άνομα τα ραδιοκύματα. Τα ΜΜΕ απορούν: μα ολόκληρο ραδιοφωνικό σταθμό; Αλλά...
Αλλά τώρα τί ακούγεται στους 98FM; Τώρα που ο Δένδιας ξήλωσε το στούντιο στην ΑΣΟΕΕ και την κεραία, ακούγονται παράσιτα; Όχι. Μήπως κάποιος «νόμιμος» σταθμός; Μα όχι. Ακούγεται πεντακάθαρα, χωρίς άδεια και από το άβατο κρατικό πάρκο κεραιών του Υμηττού ο Free FM! Ο σταθμός που πριν 7 χρόνια στήθηκε με τις ευλογίες κάποιων πολιτικών, ιδεολόγων του ολοκληρωτισμού, για να «πατήσει» την συχνότητα στην οποία εξέπεμπε ο 98FM από το 2002.
Αυτά για την υποκρισία. Και τώρα στην ουσία:
Δεν διαπλεκόμαστε με οικονομικές και πολιτικές εξουσίες. Δεν έχουμε οικονομικό όφελος από την λειτουργία του σταθμού. Δεν εκφράζουμε την τάση κανενός φορέα και καμιάς ομάδας, αλλά όσων δέχονται το πολιτικό minimum του σταθμού. Καθένας, σε αυτά τα πλαίσια, μπορεί να συνδιαχειριστεί τον σταθμό, μπορεί και να μιλήσει στο μικρόφωνο. Δεν έχουμε ΕΣΡ, ούτε τυπικό, ούτε άτυπο.
Αυτό συμβαίνει και για αυτό θέλουν να μας βουλώσουν το στόμα. Δεν πειράζει όμως. Όπως και σε κάθε εποχή οι ιδέες, ο ελεύθερος λόγος και οι μειοψηφικές απόψεις βρίσκουν τον λόγο τους προς την επιφάνεια.
Και το ανάστημα του κ. Δένδια και κάθε Δένδια είναι πολύ μικρό για να σκιάσει τέτοιες λέξεις...
Ο σταθμός θα συνεχίσει να εκπέμπει στους 93.8FM και στο διαδίκτυο

ΚΑΝΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ/ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΑΝΟΙΧΤΟ. Απεργιακή διαδήλωση : Κυρ.30/12, 10.30 π.μ., στην αρχή της Ερμού (Σύνταγμα)

Κυριακή 30 Δεκ. 2012: Μέρα αλληλεγγύης και αγώνα, όχι υποταγής και κατανάλωσης!

Όλοι στην ΑΠΕΡΓΙΑ Κανένα βιβλιοπωλείο/εμπορικό κατάστημα ανοιχτό
Ποτέ την Κυριακή!
Η κυβέρνηση με υπουργική απόφαση («αποφασίζουμε και διατάζουμε», όπως όλα τα μέτρα του τελευταίου διαστήματος) καταργεί την κυριακάτικη αργία,ανοίγοντας για 2η Κυριακή -στις 30/12- τα καταστήματα. Ανακοίνωσε επίσης ότι θα θεσμοθετήσει από το νέο χρόνο το άνοιγμα των καταστημάτων για 7 Κυριακές το χρόνο και για όλες τις Κυριακές το χρόνο για τα καταστήματα μέχρι 250 τμ. Βέβαια, ο Χατζηδάκης και ο Σκόρδας (Υπ. και Υφυπ. Ανάπτυξης) ξέρουν καλά ότι αυτή η διάταξη δεν μπορεί να σταθεί. Μετά από προσφυγή οποιουδήποτε πολυκαταστήματος θα ανοίξει ο δρόμος για να είναι όλα ανοιχτά την Κυριακή! Φυσικά όλα αυτά στο όνομα της… ανάπτυξης. Όμως οι εργαζόμενοι ξέρουμε πολύ καλά ότι όταν οι εργοδότες και οι κυβερνήσεις μιλούν για ανάπτυξη, εννοούν την ανάπτυξη των κερδών τους, την επιβολή των συμφερόντων τους εις βάρος μας. Κι έτσι 700.000 εργαζόμενοι στο εμπόριο φέτος την πρωτοχρονιά δεν θα υποδεχτούμε το 2013, αλλά το… 1909, που ήταν η τελευταία χρονιά με μαγαζιά ανοιχτά την Κυριακή. 103 χρόνια πίσω μας γυρνάει η ανάπτυξή τους!
Το επιχείρημα της «αναζωογόνησης της αγοράς» και η ανάπτυξη που επικαλούνται οι ξενοδόχοι, το εμπορικό κεφάλαιο, οι εργοδότες και η κυβέρνηση είναι αστείο και προκλητικό. Στους 1,5 εκατομμύριο άνεργους, στους 500.000 (επισήμως) απλήρωτους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα, στους δημόσιους υπάλληλους με τους καρατομημένους μισθούς, στους δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχους με τις πετσοκομμένες συντάξεις, το μόνο που δεν λείπει είναι οι ώρες να ψωνίσουν! Τους λείπουν τα χρήματα για να επιβιώσουν και οι ώρες για να ζήσουν! Η λεηλασία των μισθών, το τσάκισμα των συλλογικών συμβάσεων, η μείωση των αποζημιώσεων, η διάλυση των εργασιακών σχέσεων συνιστούν τη ζοφερή πραγματικότητα της κρίσης που χρησιμοποιείται από τα αφεντικά, ώστε να μας εκμεταλλεύονται ασύδοτα, όσο και όπως μπορούν, δεσμεύοντας ακόμα και τον όποιο ελεύθερο χρόνο, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται προσωπικές και κοινωνικές σχέσεις. Η κατάργηση της κυριακάτικης αργίας σε συνδυασμό με την «απελευθέρωση» του ωραρίου εργασίας και τον «απεγκλωβισμό» του από το ωράριο λειτουργίας των επιχειρήσεων, ανοίγουν διάπλατα τις πόρτες για κατάργηση του 8-ωρου, του 5-ήμερου, των ρεπό και του ωραρίου εργασίας γενικά, συμπαρασύροντας και άλλους κλάδους (ταχυμεταφορές, αποθήκες, λογιστήρια, τράπεζες κλπ). Στοχεύουν στην ανάπτυξη της κερδοφορίας του μεγάλου εμπορικού κεφαλαίου μέσω του ξεζουμίσματος και της εξαθλίωσης των εργαζομένων και του ξαναμοιράσματος της αγοράς με το κλείσιμο μικρών επιχειρήσεων και τη συγκέντρωση του τζίρου σε λιγότερα χέρια. Όλα για τις μεγάλες αλυσίδες, τα πολυκαταστήματα, τις πολυεθνικές, τους ξενοδόχους και τα αφεντικά-μαγαζάτορες! Όσο για τις υποτιθέμενες νέες θέσεις εργασίας που θα δημιουργηθούν, ακριβώς τα ίδια υπόσχονταν σε κάθε «απελευθέρωση» του ωραρίου. Το μόνο βέβαια που απέμενε δεν ήταν νέες θέσεις εργασίας, αλλά ακόμη μεγαλύτερη εντατικοποίηση και ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (4ωρα, συμβάσεις ορισμένου χρόνου κλπ). Σε αυτό το παραμύθι άλλωστε την απάντηση έδωσε ο ίδιος ο πρόεδρος των εμπόρων (ΕΣΕΕ) λέγοντας ότι «τη στιγμή που έχουμε απλήρωτους τους εργαζομένους μας για μήνες, σιγά μην κάνουμε νέες προσλήψεις».

Για τους εργαζόμενους στο εμπόριο, η Κυριακή είναι και θα παραμείνει αργία!Θα δώσουμε τη μάχη, ώστε μαζί με όλους τους εργαζόμενους, μαζί με τους άνεργους, μαζί με την κοινωνική πλειοψηφία που πλήττεται, να μετατρέψουμε την 30η Δεκέμβρη, αλλά και κάθε άλλη Κυριακή, σε μέρα αλληλεγγύης και αγώνα, ενάντια στην εκμετάλλευση, την κατάργηση των δικαιωμάτων μας, την ασυδοσία και επιθετικότητα του κεφαλαίου και των αφεντικών. Ώστε να μην υποταχθεί ο κόσμος της δουλειάς στη «θεά αγορά» και να μη θυσιάζεται η κοινωνία στο βωμό των κερδών.
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 30 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ:
Κανείς βιβλιοϋπάλληλος / εμποροϋπάλληλος για δουλειά!
Κανένα βιβλιοπωλείο/εμπορικό κατάστημα ανοιχτό!
Κανείς εργαζόμενος – άνεργος για ψώνια! Όλοι στις κινητοποιήσεις!

Για να μη δουλεύουμε «ήλιο με ήλιο», 7 μέρες την εβδομάδα, μέχρι τα βαθιά γεράματα, όπως θέλουν οι εργοδότες, οι κυβερνήσεις τους, οι τρόικες εσωτερικού και εξωτερικού.

Όλοι στην 24-ωρη Απεργία στο εμπόριο!
Η απεργία αυτή δεν αφορά μόνο εμάς, αλλά όλους τους εργαζόμενους!

απεργιακή διαδήλωση :: Κυρ.30/12, 10.30 π.μ., στην αρχή της Ερμού (Σύνταγμα)
>> θα ακολουθήσει απεργιακό γλέντι και ανταλλακτικό παζάρι βιβλίου που θα γίνει σε μέρος που έχει νεκρώσει η αγορά και θα το ζωντανέψουμε όλοι εμείς που εκείνη την μέρα θα είμαστε στον δρόμο αγωνιζόμενοι για την ζωή και την αξιοπρέπεια.[Οπότε, ας φέρουμε κι ένα βιβλίο μαζί μας]

Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου 2012

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛ. ΔΑΦΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ΣΤΑ ΜΜΜ



Σήμερα το πρωί 28 Δεκεμβρίου πραγματοποιήθηκε από τη συλλογικότητα Προλετάριοι Αρνητές του Χρέους και την Ανοιχτή Συνέλευση Ελληνικού-Αργυρούπολης παρέμβαση με μικροφωνική στην αφετηρία των λεωφορείων στη Δάφνη για την άρνηση πληρωμής εισιτηρίων στα μέσα μαζικής μεταφοράς.Συμμετείχαν ακόμα αλληλέγγυοι από την Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Ηλιούπολης καθώς και από τη συλλογικότητα Ναμούς και την Ανοιχτή Λαική Συνέλευση Αγ. Δημητρίου. Από τη μικροφωνική διαβάζονταν συνεχώς κείμενα υπέρ της άρνησης πληρωμών προτρέποντας τον κόσμο να μη χτυπάει εισιτήριο στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Διαβάστηκαν επίσης κείμενα αλληλεγγύης στη Villa Amalias.

Ο κόσμος ήταν πολύ θετικός, διάβαζαν τα κείμενα που μοιράζονταν και πολλοί ήταν υπέρ του να μη χτυπάμε εισιτήριο. Ωστόσο, αρκετοί εξέφραζαν τον φόβο ότι αν δεν χτυπήσουν εισιτήριο και τους πιάσει ελεγκτής θα είναι μόνοι τους και κανείς συνεπιβάτης δεν θα τους βοηθήσει. Η απάντησή μας σε αυτό είναι ότι και τα μέσα μαζικής μεταφοράς πρέπει να μετατραπούν από όλους εμάς σε ένα πεδίο καθημερινού αγώνα όπου η αλληλεγγύη, η υπέρβαση της ατομικότητάς μας, η υπέρβαση της μοναξιάς μας θα αναμετρηθούν στην πράξη με τον φιλοτομαρισμό, την αδιαφορία και την κρατική καταστολή.



Παραθέτουμε παρακάτω το κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση:

               ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΧΤΥΠΑ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΛΕΗΛΑΤΕΙ!
Σύντροφοι στις καθημερινές διαδρομές με τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, τα τρένα:
Τους τελευταίους μήνες η κυβέρνηση, μέσω του καλοθρεμμένου αστού Κωστή Χατζηδάκη και του φραγκάτου Γενικού Γραμματέα Μεταφορών Νίκου Σταθόπουλου, μας απειλεί ότι αν δεν πληρώνουμε εισιτήριο, θα αυξήσει την τιμή του για να ρεφάρει τη χασούρα. Ότι αν αυξηθεί η τιμή των εισιτηρίων, οι μόνοι υπεύθυνοι γι’ αυτό θα είμαστε όλοι εμείς που δεν χτυπάμε εισιτήριο. Προφανώς νομίζουν ότι έχουν απέναντί τους τίποτα φοβισμένα παιδάκια που θα συμμορφωθούν αμέσως προς τας υποδείξεις για να μη φάνε καμιά σφαλιάρα από το Κράτος-μπαμπά. Τους ενημερώνουμε ότι σφαλιάρες και κλωτσιές θα φάνε αυτοί και τα τσιράκια τους οι ελεγκτές.
Εδώ και τρία χρόνια με όχημα την τρομοκρατία της «κρίσης χρέους» και της χρεοκοπίας,
κράτος και καπιταλιστές μάς κόβουν το μισθό, μας απολύουν, μας πετάνε σε διαλυμένα
νοσοκομεία όταν αρρωσταίνουμε, μας κόβουν το ρεύμα, μας επιβάλλουν χαράτσια, μας
αναγκάζουν χειμωνιάτικα να μην έχουμε ούτε καν θέρμανση, βάζουν ελεγκτές και μπάτσους
να μας κυνηγούν μέσα στα λεωφορεία και τα τρένα, μας εκβιάζουν με τον πιο χυδαίο τρόπο
ότι αν δεν υποκύψουμε ολοκληρωτικά, θα πάρουν νέα μέτρα για να «σώσουν την πατρίδα»,
δηλαδή τον κώλο τους.
Τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως και οτιδήποτε άλλο στον καπιταλισμό, είναι εμπόρευμα.Δεν προορίζονται για να ικανοποιήσουν την ανθρώπινη ανάγκη μας για μετακίνηση και περιπλάνηση. Προορίζονται μόνο για τη μετακίνησή μας ως εργατική δύναμη από το σπίτι στη δουλειά, από το σπίτι στο σχολείο και το πανεπιστήμιο, από το σπίτι στο σούπερ-μάρκετ, από το σπίτι στα μπαρ της αλλοτρίωσης και πάλι πίσω στο σπίτι, πάντα πίσω στο σπίτι. Αυτή τη μιζέρια, λοιπόν, μας λένε ότι πρέπει να την πληρώνουμε κιόλας!
Τα ήδη ακριβά εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς και η επαπειλούμενη αύξηση της τιμής
τους είναι μία ακόμα επίθεση στο μισθό μας ή σε ό,τι έχει απομείνει από αυτόν.
Αρνούμαστε
να πληρώσουμε εισιτήριο, γιατί αρνούμαστε στην πράξη να μειωθεί κι άλλο ο πραγματικόςμισθός μας.
Μας λένε ότι αν δεν πληρώνουμε εισιτήριο, θα μειωθούν τα  έσοδα και έτσι δεν θα έχουν να πληρώσουν τους εργαζόμενους στα μέσα μαζικής μεταφοράς, θα χειροτερέψουν οι υπηρεσίες που παρέχονται και θα αυξηθεί κι άλλο το εισιτήριο. Τι λέτε, ρε μαλάκες!
Έχουν ήδη μειώσει τους μισθούς των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς λόγω των περικοπών που επιτάσσουν τα μνημόνια· έχουν ήδη καταργήσει αρκετές γραμμές και στις υπάρχουσες τα δρομολόγια έχουν αραιώσει δραματικά λόγω των περικοπών που επιτάσσουν τα μνημόνια (τα λεωφορεία που κυκλοφορούν έχουν μειωθεί κατά 30% σε σχέση με το 2010 και ο αριθμός των οδηγών κατά 25% με αποτέλεσμα πολύ πιο αραιά δρομολόγια,πράγμα που ισχύει και για τα δρομολόγια του ΗΣΑΠ και του μετρό)· θα αυξήσουν την τιμή των εισιτηρίων έτσι κι αλλιώς διότι αυτό επιτάσσουν τα μνημόνια. Να πληρώσουν το κράτος καιοι καπιταλιστές αν καίγονται τόσο πολύ για τους εργαζόμενους και τις παρεχόμενεςυπηρεσίες. Τα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, τα τρένα, όπως και οτιδήποτε άλλο υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο, έχουν δημιουργηθεί από την εργασία μας και τα έχουν ιδιοποιηθεί οι καπιταλιστές,το κράτος και οι πολιτικοί. Μπαίνουμε τζάμπα, λοιπόν, στα μέσα μαζικής μεταφοράς και οικειοποιούμαστε άμεσα τον πλούτο που μας ανήκει.
Προσπαθούν να μας τρομοκρατήσουν επιστρατεύοντας τους ελεγκτές, πολλοί από τους
οποίους είναι φασισταριά και επιτίθενται σε μετανάστες, συχνά, μάλιστα, κλέβοντάς τους και
παραδίδοντάς τους στην αστυνομία. Ειδικά οι ελεγκτές των λεωφορείων δουλεύουν εθελοντικά και είναι τόσο ξεφτίλες που ως αμοιβή παίρνουν το μισό ποσό από κάθε πρόστιμο που κόβουν.
Σύντροφοι στο καθημερινό στοίβαγμα μέσα στα λεωφορεία, τα τρόλεϊ, τα τρένα:



  • Ήδη πάρα πολλοί από εμάς, ντόπιοι και μετανάστες, Δεν πληρώνουμε ποτέ εισιτήριο στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή ανταλλάσσουμε εισιτήρια που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί.
  • Χρησιμοποιούμε όλα τα όπλα που έχουμε στη διάθεσή μας: η ίδια τους η νομοθεσία απαγορεύει στους ελεγκτές να ζητούν τα στοιχεία μας και ακόμα πιο αυστηρά να μας κατακρατούν στα λεωφορεία ή τους συρμούς παρά τη θέλησή μας, πράξη που είναι αυτόφωρο αδίκημα πολύ σοβαρότερο από το πταίσμα της μη πληρωμής εισιτηρίου ακόμα και για το δίκαιο της καπιταλιστικής εξουσίας. Αν παρόλα αυτά το κάνουν τους απειλούμε με μήνυση.
  •  Δείχνουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας και δεν αφήνουμε κανέναν μόνο του στα χέρια των ελεγκτών και των μπάτσων. Τους απομονώνουμε στην πράξη και τους παρεμποδίζουμε κατά την εκτέλεση της άθλιας δουλειάς τους, είτε αυτή είναι η επιβολή κάποιου προστίμου είτε ο τραμπουκισμός και η τρομοκρατία κάποιου/ων από τους συνεπιβάτες μας. Κοιταζόμαστε στα μάτια με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο αναγνωρίζοντας ο ένας στον άλλο τον σύντροφο στον καθημερινό αγώνα ενάντια σε όλους αυτούς που θέλουν να μας κάνουν ατομικιστικά φοβισμένα ανθρωπάκια. Μετατρέπουμε τις καθημερινές μας διαδρομές στο λεωφορείο, στο τρόλεϊ, στα τρένα σε ένα ακόμα πεδίο αγώνα, ένα πεδίο συνάντησης και δράσης.


             ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ

            ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥΣ
                 ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΡΑΤΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΜΑΣ

                ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ
                      Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΘΑ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ
                                    ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΕΓΚΤΩΝ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ
 
                                                                                          
Προλετάριοι Αρνητές του Χρέους
                                                                Ανοιχτή Συνέλευση Γειτονιάς Ελληνικού-Αργυρούπολης

Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012

Ανακοίνωση Villa Amalias, Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012


   Σήμερα 20-12-2012 η αστυνομία εισέβαλε στη Βίλλα Αμαλίας . Με πρόσχημα μια καταγγελία για διακίνηση ναρκωτικών, παρουσία εισαγγελέα, έγινε έρευνα .Τα ευρήματα ήταν αστεία. Παρ΄όλα  αυτά ο Δένδιας δηλώνει πως από αυτά αποδεικνύεται ότι η Βίλλα υπήρξε κέντρο ανομίας για 22 χρόνια και επιτέλους ο νόμος,  με τη «γενναία πολιτική βούληση» του Σαμαρά, αποκαθίσταται.
Με ποια λογική ακροβασία μπορούν άδεια μπουκάλια μπύρας να χαρακτηριστούν «υλικά κατασκευής μολότοφ» ;  Σ’ ένα χώρο που  λειτουργεί συναυλιάδικο και καφενείο είναι παράλογο να υπάρχει μεγάλος αριθμός άδειων μπουκαλιών μπύρας ; Τι θα πει «εύφλεκτο υλικό»;  Μήπως μιλάνε για τα υγρά καθαρισμού της τυπογραφικής μηχανής  που λειτουργεί στη κατάληψη;  Να μιλήσουμε για τις αντιασφυξιογόνες μάσκες, που κάθε διαδηλωτής που σέβεται την υγεία του, οφείλει να διαθέτει.  Να πούμε για τα στοιχειώδη μέσα αυτοπροστασίας (δυναμιτάκια , σφεντόνες  κτλ) σ’ ένα χώρο που έχει επανειλημμένα δεχθεί επιθέσεις παρακρατικών συμμοριών (εμπρησμοί, μαχαιρώματα, ξυλοδαρμοί), με αποκορύφωμα το 2008 που ο τότε υπουργός δημοσίας τάξης Μαρκογιαννάκης επισκέφτηκε τους "κατοίκους" του Άγιου Παντελεήμονα και λίγα λεπτά μετά την αποχώρηση του δεχτήκαμε επίθεση...
  
Με πρόσχημα λοιπόν την έρευνα, επιχειρούν μια παγία ονείρωξη τους:  Την εισβολή σ’ ένα χώρο  που για αυτούς είναι ένα από τα χωροταξικά σύμβολα όλων όσων στέκονται εχθρικά, απέναντι σε ότι αντιπροσωπεύει την κυριαρχία, την επιβολή, την αποστείρωση, την αδιαφορία, την παραίτηση, την υποταγή. Σε αυτό έχουν δίκιο. Αυτοί είμαστε. Εμείς και οι χιλιάδες διαδηλωτές , αγωνιστές ,καταληψίες ,απεργοί, μαχητές των δρόμων. Είμαστε οι άστεγοι και οι ανέστιοι, οι πανκς και οι αλήτες, οι χορτοφάγοι και οι φεμινίστριες , οι ξενύχτηδες και οι εργάτες, οι πένητες και οι αδικημένοι, τα θύματα του ρατσισμού και οι εκδικητές του άδικου. Ο υπουργός μας χαρακτήρισε εστία ανομίας .…
   Και τώρα ας μιλήσουμε σοβαρά. Η Βίλλα Αμαλίας είναι μια πρόταση οργάνωσης,  που στον καιρό του μνημονιακού κανιβαλισμού έπρεπε να αντιμετωπιστεί . Η επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας,  προϋποθέτει την καταστροφή των όποιων δομών του. Η απαξίωση των εργατικών  κεκτημένων και των συνδικάτων , οι όποιες δομές αλληλεγγύης και ανυπακοής  , τα αυτοοργανωμένα εγχειρήματα είναι στο στόχαστρο. Η ακροδεξιά ατζέντα που έχει επικρατήσει από την αρχή της κρίσης,  ξεκίνησε με τις δηλώσεις περί υγειονομικής βόμβας του Λοβέρδου, ενάντια στους απεργούς πείνας της Υπατίας . Συνεχίστηκε με την στοχοποίηση των μεταναστών (τείχος Έβρου, στρατόπεδα συγκέντρωσης, Ξένιος Ζευς), τη διαπόμπευση των εξαρτημένων οροθετικών, συνεπικουρούμενη από την ακροδεξιά βία ενάντια σε μετανάστες, ομοφυλόφιλους, μικροπωλητές. Ο βασανισμός των αντιφασιστών της μοτοπορείας στη ΓΑΔΑ και οι επιθέσεις στις καταλήψεις και η άγρια καταστολή οποιασδήποτε εργατικής η κοινωνικής διεκδίκησης, δεν αφήνουν αμφιβολία ότι ο αντίπαλος έχει συγκροτήσει ένα συμπαγές μπλοκ, απέναντι στο οποίο οφείλουμε να αντισταθούμε.
   Είμαστε εδώ και 22 χρόνια σε ένα κτήριο που είχαν εγκαταλείψει για δεκαετίες. Το συντηρούμε και του δίνουμε ζωή.  Είμαστε μια κατάληψη που έχει πάντα τις πόρτες ανοιχτές σε ομάδες, άτομα και εγχειρήματα που προάγουν τον αντιεμπορευματικό πολιτισμό, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τους κοινωνικούς, αντιφασιστικούς  και ταξικούς αγώνες. Η  Βίλλα Αμαλίας δίνει μια σοβαρή μάχη για να προστατέψει όχι δέκα ντουβάρια, αλλά τις επιθυμίες τα όνειρα και τις ελπίδες για μια ζωή πιο ελεύθερη για όλους.
   Καλούμε όλους όσους βρίσκουν κομμάτι του εαυτού τους στην πολύχρονη λειτουργία της κατάληψης να δώσουν μαζί μας αυτή την κρίσιμη μάχη.
Σε αυτό το μύλο οι δήμιοι-δον κιχώτες επιτίθενται ενώ στην πραγματικότητα κυνηγάνε ιδέες. Αυτές είναι οι ανομίες για αυτούς. Κυνηγάνε χίμαιρες  θα εισπράξουν εφιάλτες. 
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΗΨΙΩΝ ΤΗΣ ΒΙΛΛΑ ΑΜΑΛΙΑΣ

Πέμπτη 20 Δεκεμβρίου 2012

ΚΑΝΕ ΠΑΣΑ ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΣΟΥ

  αναδημοσίευση από ανοιχτή συνέλευση κατοίκων αγ.παρασκευής  http://anoixtisyneleysiagparaskevis.blogspot.gr/

Για την παρέμβαση ΜΜΜ στο Νομισματοκοπείο 14/12


Την Παρασκευή 14/12 το απόγευμα πραγματοποιήθηκε κοινή παρέμβαση από τις τοπικές συνελευσεις κατοίκων Αγ.Παρασκευής και Χολαργού-Παπάγου και άλλους συναγωνιστές, στο σταθμό μετρό Νομισματοκοπείο, με πρόταγμα τις ελεύθερες μετακινήσεις, την αλληλεγγύη μεταξύ των επιβατών απέναντι στους ελέγχους, την ανταλλαγή των εισιτηρίων, ενάντια σε νέες αυξήσεις, ελέγχους, πρόστιμα και υποτίμηση της μετακίνησης.
 Μοιράστηκαν κείμενα, ακούστηκαν συνθήματα, γίναν συζητήσεις με το διερχόμενο κόσμο καθώς και συμβολικά υπήρχε κουτί όπου οι επιβάτες αφήναν το εισιτήριο τους και άλλοι το έπαιρναν πριν επιβιβαστουν.
 Η παρέμβαση συνάντησε και μια νέα προειδοποίηση από τους υπεύθυνους του σταθμού, που μας ενημέρωσαν πως "απαγορεύεται η διακίνηση πολιτικού υλικού στο χώρο του μετρό"... 
 Οι συντονισμένες παρεμβάσεις από γειτονικές συνελεύσεις περιοχών θα συνεχιστούν με στόχο να ενισχυθεί η αλληλεγγύη και η αποφασιστικότητα των ανέργων, εργαζόμενων, φοιτητών, μαθητών σε κάθε γειτονιά να αντισταθούν στην περαιτέρω απομόνωσή τους από την πρόσβαση σε κοινωνικά αγαθά της καθημερινότητας μας, απέναντι στο φόβο, την υποταγή και τον ατομισμό που οι 'από πάνω' θέλουν να καθιερώσουν ως τρόπο ζωής στην κρίση τους.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 21/12 ΔΕΗ ΠΑΓΚΡΑΤΙΟΥ


ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΟΣΤΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Το κάλεσμα του ΣΩ.Β.Α. για τη διαδήλωση:
Διανύουμε μια εποχή όπου τα εργασιακά δικαιώματα, που προέκυψαν μετά από σκληρούς κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες ενός και πλέον αιώνα, δείχνουν να γκρεμίζονται ολοκληρωτικά. Το αυτονόητο δικαίωμα στην εργασία έχει καταλήξει να είναι ημιαπασχόληση, εκ περιτροπής εργασία, εποχιακή απασχόληση και τελικά κοινωφελής εργασία. 
Ειδικά το τελευταίο φαίνεται να είναι η νέα ανακάλυψη του κεφαλαίου στον εργασιακό χάρτη. Κράτος και αφεντικά, σε αγαστή συνεργασία με τη ΓΣΕΕ, τις ΜΚΟ(Μη Κυβερνητικές
Οργανώσεις) και την τοπική αυτοδιοίκηση προωθούν την κυκλική παροδική εκμετάλλευση των ανέργων. Στόχος τους είναι να εφαρμόσουν κάθε νέο μνημονιακό συμφωνηθέν πατώντας στην ανάγκη των ανέργων για δουλειά, ενώ το ανώτερο συνδικαλιστικό όργανο των εργατών μετατρέπεται και αυτό σε γραφείο ενοικίασης εργαζομένων. Οι συμβάσεις που υπογράφουν οι εργαζόμενοι σε αυτά τα προγράμματα, τα οποία εκφράζουν στο ακέραιο τις διαθέσεις των αφεντικών, διέπονται από ένα θολό τοπίο όσον αφορά τις εργασιακές συνθήκες. Από πλήρης ασάφεια στις άδειες των εργαζομένων και στο αν τα ένσημα θα είναι συντάξιμα, εώς και την προσπάθεια κάποιων ΜΚΟ να αποποιηθούν των ευθυνών τους σε περίπτωση μη πληρωμής των εργαζομένων!
Ένα άλλο εργασιακό μοντέλο που τείνει να γίνει κι αυτό βασική συναλλαγή μεταξύ εργοδότη-εργαζόμενου είναι αυτό των αυτοαπασχολούμενων με μπλοκάκια. Και ενώ το κράτος προωθεί επικοινωνιακά αυτό το εργασιακό μοντέλο σαν σχέση μεταξύ δύο επιχειρηματιών, οι όροι εργασίας για τους εργαζόμενους είναι ληστρικοί, με χαμηλούς μισθούς, υψηλή φορολογία,αυτασφάλιση, αδυναμία απεργίας και χωρίς κανένα δικαίωμα σε περίπτωση απόλυσης που μετονομάζεται σε διακοπή συνεργασίας.
Τέλος, όσοι «τυχεροί» καταφέρνουν να βρουν δουλειά, μετατρέπονται αυτόματα-και χωρίς να θεωρείται πια αυτό υπερβολικό-σε σύγχρονοι σκλάβοι του 21ου αιώνα. Τα συνεχόμενα μνημόνια και τα εργασιακά νομοσχέδια προβλέπουν συνεχείς μειώσεις μισθών, κατάργηση δώρων και επιδομάτων,ελαστικά ωράρια, απολύσεις και την καταστρατήγηση όλων των δικαιωμάτων, σε τέτοιο βαθμό που ακόμα και αν κάποιος δουλεύει, αισθάνεται περισσότερο
άνεργος παρά εργαζόμενος.
Απέναντι λοιπόν σε όλα αυτά που προδιαγράφουν ένα μέλλον ζοφερό, μέσα σε μια κοινωνία φόβου, εξατομίκευσης και διάχυτου κοινωνικού κανιβαλισμού ήρθε η στιγμή να κάνουμε κι εμείς κάτι για την αξιοπρέπεια και τη ζωή μας.
Ήρθε η στιγμή να οργανωθούμε σαν εργατική τάξη μέσα και έξω από χώρους
δουλειάς. Η στιγμή να πολλαπλασιαστούν οι οριζόντιες δομές μέσα από
συνελεύσεις σε κάθε γειτονιά, προκειμένου η κοινωνική αλληλεγγύη και η
αλληλοβοήθεια να αντικαταστήσουν την εξατομίκευση και τον κοινωνικό
κανιβαλισμό.

Η οργάνωση μας σε σωματεία βάσης και εργατικές συλλογικότητες στους χώρους
δουλειάς μπορεί να δημιουργήσει τη σπίθα της ταξικής συνείδησης και να
γίνει φλόγα ταξικής αλληλεγγύης, προκειμένου να σταματήσουμε την όρεξη του
κεφαλαίου για μεγαλύτερη κερδοφορία. 
Μέσα από γενική απεργία διαρκείας να καταστρέψουμε τα σχέδια των κρατών, που επιδιώκουν την εδραίωση καθεστώτων έκτακτης ανάγκης και ειδικών οικονομικών ζωνών.
 Με άμεσες και συνεχείς δράσεις στο δρόμο, με διαδηλώσεις, συγκρούσεις, καταλήψεις, να σταματήσουμε την επερχόμενη υποταγή της εργατικής τάξης. 

Για να σταματήσουμε πια οι άνεργοι να είμαστε μια δεξαμενή δούλων για τα αφεντικά. 
Για να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας προκειμένου η εργασία να είναι δημιουργικότητα και προσφορά στην κοινωνία και όχι μισθωτή σκλαβιά.
Για μια κοινωνία στην οποία δεν θα υπάρχει εκμετάλλευση ανθρώπου από
άνθρωπο.
           

           ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ 
                               ΚΑΙ ΤΗ  ΖΩΗ ΜΑΣ
                       ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΑΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΣΦΑΛΩΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ
                             Πέμπτη 20 Δεκέμβρη 2012 18:00 Προπύλαια
                   ΣΩματείο Βάσης Ανέργων και επισφαλώς εργαζομένων(ΣΩ.Β.Α.)