Σάββατο 15 Δεκεμβρίου 2012

Ο αυταρχισμός της δημοτικής αστυνομίας

αναδημοσίευση από http://prwkat.blogspot.gr

ο αυταρχισμός της δημοτικής αστυνομίας

δεν θα αθωώσει το μνημόνιο

 

Το Σάββατο 1/12 το μεσημέρι, παραπλεύρως της λαϊκής αγοράς επί της οδού Κρήτης στην Αργυρούπολη, έλαβε χώρα ένα «δυσάρεστο» περιστατικό με πρωταγωνιστές, στο ρόλο του θύτη, τη δημοτική αστυνομία Ελληνικού – Αργυρούπολης και στο ρόλο του θύματος έναν βιοπαλαιστή μετανάστη πλανώδιο μικροπωλητή. Δύο υπάλληλοι της δημοτικής αστυνομίας περικύκλωσαν το μετανάστη (πεζή και μηχανοκίνητα) και από κοινού τον κατακράτησαν παρανόμως. Στο σημείο εντελώς τυχαία βρισκόταν μέλος μας, το οποίο με παραινέσεις προέτρεψε τα «όργανα» να αφήσουν ελεύθερο τον μικροπωλητή, γιατί τόσο αυτό που έκαναν ήταν παράνομο, όσο και γιατί αυτός ο άνθρωπος προσπαθεί απλά να επιβιώσει, πιθανότατα εκδιώχθηκε βιαίως από τη χώρα του κ.ο.κ.

 

Ως απάντηση, η συμπεριφορά των δημοτικών υπαλλήλων κλιμακώθηκε με προκλητικό και οριακά βίαιο τρόπο. Επιχείρησαν να αποσπάσουν το κινητό τηλέφωνο, απείλησαν με μήνυση για «παραβίαση του νόμου προσωπικών δεδομένων» τη στιγμή που εκτελούσαν δημόσια υπηρεσία..., ενώ ταυτόχρονα κάλεσαν σε «συνδρομή» την αστυνομία, τόσο γιατί «παρεμποδίζονται από πολίτη να ασκήσουν τα καθήκοντα τους», όσο και επειδή έχουν «έναν μετανάστη χωρίς χαρτιά». Κυρίως λόγω της ψυχραιμίας που επέδειξε το μέλος μας και της επικοινωνίας με τις αρμόδιες αρχές αποφεύχθηκε τελικά η επιδείνωση της θέσης του μικροπωλητή. Παρόλα αυτά, δυστυχώς, κατασχέθηκε ένα μέρος των εμπορευμάτων του, τα οποία για να τα πάρει πίσω θα πρέπει να πληρώσει ένα αρκετά δυσβάσταχτο πρόστιμο συγκριτικά με την οικονομική κατάστασή του. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι αποτελεί πάγια τακτική της δημοτικής αστυνομίας η ανταπόκριση σε σχετικές «καταγγελίες» - αν όχι η «αυτοτελή της δράση» - όσο και η κατάσχεση των εμπορευμάτων και η επιβολή προστίμων.

 

Στην πραγματικότητα δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό. Αντίθετα, έρχεται να προστεθεί σε πολλά άλλα που έχουν συμβεί κατά τόπους στα οποία η δημοτική αστυνομία αυτοτελώς αλλά και σε κοινές επιχειρήσεις με την αστυνομία και με πρόσχημα τη δίωξη του «λαθρεμπορίου» πρωτοστατεί σε μικρά ή μεγάλα πογκρόμ εναντίον των μεταναστών, που απλά προσπαθούν να επιβιώσουν ως θύματα τόσο της κρατικής καταστολής και ενός υφέρποντος ρατσισμού, αλλά και μεγάλων οικονομικών κυκλωμάτων που εκμεταλλεύονται τη φθηνή εργατική τους δύναμη.

 

Η σύσταση και η λειτουργία της δημοτικής αστυνομίας σε κάθε δήμο δεν έχει σε καμία περίπτωση διεκπεραιωτικό ρόλο είσπραξης εσόδων, αντίθετα, αποτελεί δομικό στοιχείο της αυταρχικής θωράκισης του κράτους και στο τοπικό επίπεδο. Κατά αναλογία με τον αναβαθμισμένο ρόλο που καλούνται να παίξουν οι ΟΤΑ ως κομμάτι του κρατικού μηχανισμού για την υλοποίηση αντιλαϊκών πολιτικών (βλ. «Σχέδιο Καποδίστριας» και «Πρόγραμμα Καλλικράτης»), έτσι και οι αρμοδιότητες της δημοτικής αστυνομίας εδώ και μία δεκαετία, με αφορμή το κίνημα ενάντια στα παρκόμετρα, καθορίζονται από το Υπουργείο Εσωτερικών. Αυτές τις αρμοδιότητες τις κωδικοποίησε ο νέος «Κώδικας Δήμων και Κοινοτήτων» το 2006 και εμπλουτίζονται συνεχώς με διάφορες εγκυκλίους από τότε. Καθόλου τυχαία δεν είναι η μεθοδευμένη προσπάθεια των κυβερνήσεων από το 2008 να ανοίξει ο δρόμος για ένα νέο σώμα αστυνόμευσης και καταστολής στα πρότυπα των δημοτικών αστυνομιών της Ευρώπης με την εκχώρηση αρμοδιοτήτων από την ΕΛ.ΑΣ. προς τη Δημοτική Αστυνομία. Καθόλου τυχαίο δεν είναι, επίσης, η συγκρότηση αυτοτελών σωματείων δημοτικών υπαλλήλων, όπως αυτό της Αθήνας, αλλά και η συντεταγμένη δράση της χρυσής αυγής στο εσωτερικό της δημοτικής αστυνομίας.
Ειδικά σήμερα που η ένταση της καταστολής και η αυταρχική θωράκιση του κράτους απέναντι στις διεκδικήσεις του λαού και των εργαζομένων πάει χέρι – χέρι με την προνομιμοποίηση κάθε είδους ρατσιστικής και φασιστικής αντίληψης και πρακτικής, πάει χέρι – χέρι με την ανεξέλεγκτη δράση της δολοφονικής συμμορίας της χρυσής αυγής, κάθε φαινόμενο βίας και αυταρχισμού ενάντια στους μετανάστες οφείλει κάθε αριστερός και δημοκράτης, κάθε αριστερή δύναμη να το στηλιτεύσει και να βρεθεί απέναντί του.
Η σημερινή έξαρση του φασιστικού φαινομένου που πατάει πάνω στην κρίση, βρήκε πρόσφορο έδαφος στην κυριαρχία χρόνια τώρα πολλών «μικρών αντιλήψεων», του ότι «είναι λίγο λαθραίοι», «είναι λίγο παράνομοι», «φταίει το παραεμπόριο για το κλείσιμο των μικρομάγαζων», «πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος» κ.ο.κ. Την ίδια στιγμή οι φορείς αυτών των αντιλήψεων, που θέλουν να διασπάσουν το λαό και τους εργαζόμενους ξεχνούν ότι για το μαρασμό των μικρομάγαζων δε φέρουν ευθύνη οι μετανάστες – μικροπωλητές, αλλά το άνοιγμα μεγαθηρίων τύπου MALL ή καταστημάτων-αλυσίδων όπως JUMBO, CARREFOUR, IKEA, PRAKTIKER κ.α. τα προηγούμενα χρόνια, κυρίως όμως τα μέτρα που λαμβάνονται διαρκώς και τσακίζουν τις μικρές επιχειρήσεις, ως αποτελέσματα των μνημονίων και της πολιτικής των κυβερνήσεων, της ΕΕ και του ΔΝΤ.
ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ  ΟΙ ΚΟΛΑΣΜΕΝΟΙ
Ας μην ξεχνάμε ότι δεν είναι οι μετανάστες αυτοί που ευθύνονται για τη σημερινή κρίση, αντίθετα είναι τα μεγαλύτερα θύματά της. Χρόνια τώρα αποτελούν το φθηνότερο και σκληρότερα εκμεταλλευόμενο εργατικό δυναμικό, συνέβαλαν στο «θαύμα» της Ο.Ν.Ε., ενώ την ίδια στιγμή ήταν τα μόνιμα θύματα ρατσιστικών επιθέσεων και στόχος της διαρκούς εντεινόμενης κρατικής καταστολής. Αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων που από κοινού ΕΕ και ΝΑΤΟ πραγματοποιούν στην ανατολή, για να εξασφαλιστεί η «ευημερία» της δύσης και η κερδοφορία του κεφαλαίου και είναι ακριβώς αυτοί οι λόγοι, ο πόλεμος, η φτώχεια, η εκμετάλλευση, η πολιτική και θρησκευτική καταπίεση που διαχρονικά εξαναγκάζουν τους ανθρώπους στην μετανάστευση και στην αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής.
H μετανάστευση φτωχών και εξαθλιωμένων ανθρώπων, μανάδων με μικρά παιδιά ξεκινά με το να ξεπουλάνε όλο τους το βιός προκειμένου να πληρώσουν τους δουλεμπόρους που θα τους μεταφέρουν στο «όνειρο μιας καλύτερης ζωής», περνά από τα ναρκοπέδια του Έβρου και τα άθλια στρατόπεδα συγκέντρωσης, καταλήγει στα βρώμικα διαμερίσματα της Αθήνας, στις παράγκες της Μανωλάδας, στα μαχαιρώματα της χρυσής αυγής και φτάνει μέχρι τις σκούπες της αστυνομίας (δημοτικής ή μή) που εκτελεί το «θεάρεστο» έργο της ανταποκρινόμενη στις εντολές των ανωτέρων της και με την επιδοκιμασία των διαφόρων καθεστωτικών εκπροσώπων του «εμπορικού και επιχειρηματικού κόσμου», των ίδιων που σήμερα επιβάλλουν στους «έλληνες» εργαζόμενους μισθούς πείνας, εξοντωτικά ωράρια, που επικροτούν την καταστολή των εργατικών κινητοποιήσεων, αυτών δηλαδή που μόνο να κερδίσουν έχουν από τη διάσπαση της εργατικής τάξης της χώρας σε «έλληνες και ξένους», σε «νόμιμους και παράνομους».
ΝΟΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ
ΤΟΥ ΑΠΕΡΓΟΥ, ΤΟΥ ΑΝΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ!
Ως Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια θεωρούμε ότι τόσο σε σχέση με τον Δήμο Ελληνικού–Αργυρούπολης, όσο και στην ευρύτερη περιοχή δεν πρέπει να γίνουν ανεκτά παρόμοια φαινόμενα αυταρχισμού από τη λειτουργία των δημοτικών υπαλλήλων, αλλά και από όπου αλλού προέρχονται.
Η αγωνιστική εμπειρία του λαού της περιοχής θα τα αποτρέψει έμπρακτα και από τη μεριά μας θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις σε αυτή την κατεύθυνση.
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΔΙΩΞΗ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΩΝ
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΩΡΑ Η ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ
ΚΑΙ Η ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΡΟΣΤΙΜΩΝ
ΝΑ ΔΟΘΟΥΝ ΑΔΕΙΕΣ ΠΑΡΑΜΟΝΗΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΙ – ΑΝΤΙΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΙ ΝΟΜΟΙ
Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια

Παρασκευή 14 Δεκεμβρίου 2012

Παρέμβαση στο νοσοκομείο Αγ.Ανάργυροι: "Καρκινικά κύτταρα και κοινωνικές μεταστάσεις"

Κείμενο που μοιράστηκε στην παρέμβαση που έγινε το πρωί της Δευτέρας 10 Δεκέμβρη στο νοσοκομείο Αγ.Ανάργυροι, ύστερα από πρωτοβουλία του «κοινωνικού χώρου για την υγεία». Την κίνηση την πλαισίωσαν άτομα από τις λαϊκές συνελεύσεις του Περιστερίου και του Ελληνικού, από το «δυτικό πέρασμα» και άλλοι μεμονωμένοι αγωνιστές:
«Μετανάστρια καρκινοπαθής διακομίστηκε από το Νοσοκομείο Μεταξά για να υποβληθεί σε μια επείγουσα προεγχειρητική διάγνωση στην ορθοπεδική κλινική του Νοσοκομείου «Αγ. Ανάργυροι». Ενώ, οι συγγενείς κατέβαλαν όλο το ποσό των νοσηλίων της ασθενούς λόγω έλλειψης κοινωνικής ασφάλισης, ο Διοικητής του Νοσοκομείου, Δ. Μπαρτζώκας, κατήγγειλε την καρκινοπαθή στο Τμήμα Ασφάλειας της Κηφισιάς διότι δεν είχε νομιμοποιητικά έγγραφα παραμονής στην Ελλάδα. Το αποτέλεσμα αυτής της απάνθρωπης πρωτοβουλίας ήταν η αστυνομική περιφρούρηση της ασθενούς κατά τη διάρκεια της νοσηλείας της και η απέλαση της μετά την αποθεραπεία της»
Από δημοσιεύματα του τύπου στις 26 Νοεμβρίου 2012
Στη σημερινή εποχή της πιο βαθιάς και παγκοσμιοποιημένης κρίσης που γνώρισε ο καπιταλισμός, γίνεται πια φανερό ότι «κάτι σάπιο υπήρχε από παλιά στο βασίλειο της Δανιμαρκίας». Γιατί ο στενός συνεργάτης του κυρίου Λοβέρδου, πιστός στο δόγμα μιας υγείας που αξιολογεί το ισοζύγιο κόστους-οφέλους ως πιο σημαντικό από την ανθρώπινη ζωή, επικαλέστηκε εγκυκλίους των Α. Παπαδόπουλου (2000)  και Α. Λοβέρδου (2011) οι οποίες καλούσαν τους γιατρούς να μετατραπούν σε καταδότες και ανθρωποφύλακες. Οι εγκύκλιοι αυτές ακυρώθηκαν τότε στην πράξη, έρχεται όμως σήμερα,  μεσούντος ακραίου νεοφιλελευθερισμού, ο εν λόγω διοικητής να πλειοδοτήσει σε αυτό που εδώ και χρόνια επιχειρείται. Η διάλυση του δημόσιου συστήματος περίθαλψης και η υπαγωγή του σε ένα μοντέλο έχει ξεκινήσει από χρόνια. Η κατάρρευση του είναι πλέον σε εφαρμογή. Ο συγκεκριμένος κατάπτυστος το πάει και ένα βήμα παραπέρα, επισημαίνοντας πως για να ζήσεις, πρέπει όχι μόνο να έχεις, αλλά να είσαι και «νόμιμος».
Σε ένα σύστημα που επιδιώκει με κάθε τρόπο να περιορίσει τα κόστη, όπου το χρήμα είναι Θεός και άρα το Χρέος αποτελεί το σατανικό του ισοδύναμο, η ανθρώπινη ζωή θα απαξιώνεται όλο και πιο πολύ. “Χωρίς  χαρτιά” θα  σημαίνει παράνομος, χωρίς  ένσημα θα σημαίνει ανασφάλιστος, χωρίς δυνατότητα να καταναλώσεις θα καθίστασαι περιττός. 
Η κρίση γεννάει φόβο, ατομισμό και κοινωνικό κανιβαλισμό. Παράλληλα με μία τάση συντηρητικοποίησης της ελληνικής κοινωνίας, παρακολουθούμε και μία προσπάθεια να εγκαθιδρυθεί μια νέα ηθική αποκλεισμού στα νοσοκομεία. Το δηλώνουμε, όμως, ρητά και απόλυτα: θα μας βρει απέναντι της. Είναι σαφές για μας πως ο διοικητής του αντικαρκινικού νοσοκομείου, έχοντας συμμετάσχει αρκετές φορές στις επιτροπές κοστολογήσεων πολυάριθμων ιατρικών πράξεων του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας, δεν αποτελεί παρά την τεχνοκρατική όψη της επιχειρουμένης εξαίρεσης όλο και μεγαλύτερων πληθυσμιακών ομάδων από ένα δημόσιο σύστημα φροντίδας και περίθαλψης. Γιατί, αν και η ασθενής δεν απελάθηκε και συνεχίζει τη νοσηλεία της στο νοσοκομείο Μεταξά, όσο η κρίση βαθαίνει, τόσο θα αναζητούνται  τεχνικές λύσεις για ανθρώπινα προβλήματα και η ιατρική κοινότητα θα καλείται να πάρει πιο πειστικά θέση για το αν συντάσσεται με τον άνθρωπο ή τους αριθμούς. Πολύ περισσότερο δε, καλούμαστε να πάρουμε θέση απέναντι σε ορατές και αόρατες πρακτικές αστυνόμευσης και αποκλεισμού, όπως αυτές που ζητάει ο κάθε Μπαρτζώκας.
Είμαστε εδώ, λοιπόν, όχι μόνο γιατί αντιλαμβανόμαστε ως αυτονόητο το δικαίωμα του κάθε ανθρώπου σε μια ισότιμη περίθαλψη και νοσηλεία, ανεξάρτητα από τα ιδεολογήματα περί νόμιμου. Πολύ περισσότερο είμαστε εδώ γιατί, είτε εργαζόμαστε στο χώρο της υγείας είτε όχι, έχουμε ευθύνη να μη σιωπήσουμε. Είμαστε εδώ για να καλέσουμε τους εργαζόμενους του νοσοκομείου να μην αποδέχονται την αυταρχική λογική του διοικητή τους, να υπενθυμίσουμε πως ο κίνδυνος μίας ιατρικής που αστυνομεύει, φρουρεί και αποκλείει είναι παρών. Είμαστε εδώ γιατί κανείς μας δεν είναι σίγουρος αν στο μέλλον θα είναι κάποιος από εμάς “λαθραίος” ή αν θα έχουμε τη δυνατότητα να συγκεντρώσουμε τα “απαραίτητα χαρτιά” ή το αναγκαίο ποσό για μια ευπρεπή νοσηλεία. Είμαστε εδώ ως εν δυνάμει καρκινοπαθείς ή συγγενείς καρκινοπαθών για να μιλήσουμε για τη θεραπεία ως μια χειραφετητική διαδικασία σε πείσμα των λογιστών της υγείας. Είμαστε, τέλος, εδώ γιατί μπορεί το νοσοκομείο να βρίσκεται μακριά από τον πολεοδομικό ιστό της μητρόπολης και η πρόσβαση σε αυτό δυσχερής, η πραγματικότητα όμως της αστυνόμευσης και του αποκλεισμού είναι δίπλα μας. Αντιλαμβανόμενοι την υγεία μας όχι ως ένα απλό βιοιατρικό δεδομένο, θεωρούμε τις ίδιες τις εντολές του διοικητή του νοσοκομείου καρκινικά κύτταρα και τις πρακτικές του μεταστάσεις αποκλεισμού και θανάτου, σε ιδεολογική -και ίσως όχι μόνο- συνάφεια με τη νεοναζιστική ρητορική.

Την Δευτέρα που μας πέρασε, κάμποσες ημέρες αργότερα από το περιστατικό, ο διοικητής δεν είχε κανένα ηθικό πρόβλημα να επιβεβαιώσει και δημόσια μπροστά μας ότι κάλεσε τους μπάτσους αγγίζοντας όμως και τα όρια του χυδαίου μιλώντας για «ζήτημα ασφάλειας» που θα μπορούσε να δημιουργηθεί, όπως συμβαίνει συχνά με μετανάστες που έρχονται στο νοσοκομείο. Δίπλα του θα μπορούσαμε να βάλουμε και το ειρωνικό χαμόγελο (και το κατέβασμα των κειμένων μας από τους πίνακες αναρτήσεων) της προϊσταμένης των εξωτερικών ιατρείων του νοσοκομείου, μαζί με την πιπιλισμένη φράση ότι «τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως τα λέτε».
Το επίδικο γι’ αυτήν, για κάποιους κυρίους του λογιστηρίου και για κάποιους ακόμα που «δε γνωρίζουμε κάτι, δε συμβαίνουν αυτά στο νοσοκομείο μας», ήταν ότι από τα πέντε  χιλιάδες ευρώ που τιμολογήθηκε η επέμβαση, η μετανάστρια κατέβαλε κάπου τα μισά και «χρωστάει άλλα τόσα στο δημόσιο, βάσει του νόμου». Όλη αυτή η συνομοταξία, με αυτούς που συναντήσαμε και αυτούς που δεν συναντήσαμε, ευθυγραμμισμένη με την τεχνοκρατική αντίληψη του διοικητή Μπαρτζώκα, είμαστε σίγουροι τι στάση θα έχει σε μία περίπτωση ανασφάλιστου (ή και ασφαλισμένου πλέον) που δεν θα έχει να πληρώσει για την εξέταση ή τη νοσηλεία του. Είναι η υλική έκφραση της αντίληψης ότι το σύστημα υγείας δεν καλείται ντε και καλά να θεραπεύει, αλλά καμιά φορά μπορεί και να αστυνομεύει.  
Το πιο όμορφο, όμως, που συναντήσαμε στο νοσοκομείο ήταν οι μοριακές αντιστάσεις κάποιων υγειονομικών, η ανάγκη κάποιων άλλων για «να σπάσει επιτέλους η σιωπή εδώ πέρα που είμαστε, μακριά από τα πάντα». Τα χαμόγελα που έσκαγαν, το-όλο-νόημα κούνημα του κεφαλιού, τα βιώματά τους που μοιράστηκαν μαζί μας, ο τσαμπουκάς που επέδειξαν κάποιοι από αυτούς ώστε η μετανάστρια να νοσηλευτεί στο νοσοκομείο και να μην παραμείνει δέσμια της αστυνομίας από την πρώτη κιόλας ημέρα που έγινε εισαγωγή. Βλέπετε ο διοικητής είχε προλάβει να ενημερωθεί και να ενημερώσει από την πρώτη στιγμή την αστυνομία.
Τελευταία εικόνα που μας προκάλεσε και γέλιο είναι ο διοικητής, ο διοικητικός διευθυντής και τα σεκιούριτι να έχουν στηθεί μπροστά από ένα σύνθημα (με μαρκαδόρο) στην είσοδο που έλεγε «ξεφτίλα, ρουφιάνε, Μπαρτζώκα» και να επιβλέπουν το σβήσιμό του από το συνεργείο καθαρισμού.
Όλα τα παραπάνω τα είδαμε, τα ακούσαμε και τα νιώσαμε στην παρέμβαση που έγινε το πρωί της Δευτέρας 10 Δεκέμβρη ύστερα από πρωτοβουλία του «κοινωνικού χώρου για την υγεία». Την κίνηση την πλαισίωσαν άτομα από τις λαϊκές συνελεύσεις του Περιστερίου και του Ελληνικού, από το «δυτικό πέρασμα» και άλλοι μεμονωμένοι αγωνιστές και είμαστε σίγουροι ότι θα αποτελέσει την απαρχή μίας δικτύωσης για παρεμβάσεις πάνω σε θέματα υγείας.
Στην κουβεντούλα με τον ξεφτιλισμένο διοικητή φροντίσαμε να κάνουμε σαφές ότι τέτοιες πρακτικές δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γίνουν ανεκτές.  Στην κυκλοφορία μας στους διαδρόμους του νοσοκομείου είδαμε την ομοιομορφία να διαταράσσεται, στις συζητήσεις μας με τους υγειονομικούς είδαμε ισορροπίες να διαρρηγνύονται. Θα επανέλθουμε
αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της λαικής συνέλευσης των κατοίκων των Πετραλώνων, Θησείου, Κουκακίου

Κυριακή 9 Δεκεμβρίου 2012

ΠΕΡΙ ΑΡΝΗΣΗΣ ΠΛΗΡΩΜΗΣ ΤΟΥ ΧΑΡΑΤΣΙΟΥ ΤΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΜΕ ΑΓΡΙΟΥΣ (ΕΡΓΟΛΑΒΟΥΣ)


Σύντροφοι στην καθημερινή μιζέρια και εξαθλίωση,
τρία χρόνια τώρα ζούμε μια κατάσταση «έκτακτης ανάγκης» που πάει πια να γίνει ο κανόνας και όχι η εξαίρεση: με το φόβητρο της χρεοκοπίας και την «κρίση χρέους» το κράτος και το κεφάλαιο λεηλατούν το μισθό μας, μειώνουν τις δημόσιες δαπάνες, μας πετάνε στον εφεδρικό στρατό των ανέργων, μας βάζουν συνεχώς νέους φόρους.

Από πέρσι η επιβολή του ΕΕΤΗΔΕ, ή κοινώς του χαρατσιού της ΔΕΗ, που πόνταρε στον εκβιασμό της διακοπής του ρεύματος, συνάντησε ένα διευρυμένο κίνημα έμπρακτης άρνησης πληρωμής και αντίστασης με όχι και αμελητέα

Πέμπτη 6 Δεκεμβρίου 2012

ΜΙΑ ΤΥΧΑΙΑ ΜΕΡΑ ΣΕ ΜΙΑ ΔΕΗ -ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΔΕΗ ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Το πρωί της Τετάρτης 5 Δεκεμβρίου, μέλη της ανοιχτής λαϊκής συνέλευσης Ελληνικού-Αργυρούπολης, η συλλογικότητα Προλετάριοι Αρνητές του Χρέους και αλληλέγγυοι πήγαμε στη ΔΕΗ Μπραχαμίου μαζί με ένα γείτονά μας και κάτοικο Ελληνικού.
Ο κ. Θ.Σ. είχε αντιμετωπίσει τη διακοπή ρεύματος για 2η φορά, πριν από 2 μήνες περίπου και κάτω από την εκβιαστική απειλή του υπαλλήλου του εργολάβου να μείνει χωρίς χελώνα, αναγκάστηκε να έλθει σε έναν βαρύτατο -δεδομένης της ανεργίας του- διακανονισμό με τη ΔΕΗ. Παρόλο που δήλωσε την κατάστασή του, τού ορίστηκε προκαταβολή ίση με το 40% του ποσού και στη συνέχεια δύο δόσεις των 500 ευρώ μηνιαίως(!!),παρόλο που όλοι γνωρίζουμε πως το επίδομα ανεργίας φτάνει περίπου τα 400 ευρώ το μήνα. Στο επόμενο διάστημα ο γείτονάς μας επισκέφτηκε δυο φορές το συγκεκριμένο κατάστημα στην προσπάθειά του να μικρύνει τις δόσεις και αντιμετώπισε τη σκληρή πολιτική της καπιταλιστικής επιχείρησης που ονομάζεται ΔΕΗ, καθώς οι υπάλληλοι αφενός μεν τον ενημέρωναν πως η δ/ντρια έλειπε και αφετέρου πως «διακανονισμό πάνω στο διακανονισμό δεν έχει».
Όλα αυτά άλλαξαν εντελώς όταν επισκεφθήκαμε όλοι μαζί τη ΔΕΗ Μπραχαμίου και

Οι κάτοικοι μιας γειτονιάς της Δυτικής Αθήνας καταθέτουν την εμπειρία του συλλογικού τους αγώνα

Ουδέν νεώτερο από το δυτικό μέτωπο; - Σύντομο ιστορικό για το κατέβασμα μιας κεραίας κινητής τηλεφωνίας σε μια γειτονιά της δυτικής Αθήνας
Στις αρχές Ιουλίου του '12 διαπιστώσαμε ότι σε πολυκατοικία στη συμβολή  των οδών Ψαρρού και Γαργαλιάνων, στην περιοχή του Αγίου Φανουρίου στο δήμο Ιλίου, υπάρχει εγκατάσταση κεραίας κινητής τηλεφωνίας. Αρχικά ορισμένοι κάτοικοι κινητοποιηθήκαμε άμεσα προκειμένου να διερευνήσουμε την κατάσταση, αλλά και να ζητήσουμε από τον ιδιοκτήτη του κτιρίου κ. Φελέσκουρα την απομάκρυνση της κεραίας. Το Σεπτέμβρη διαπιστώσαμε ότι εκεί δεν υπάρχει απλά μία κεραία αλλά ότι η Vodafone έχει τοποθετήσει ολόκληρο υποσταθμό με τρεις πομπούς και ένα δέκτη. Αξίζει να επισημάνουμε εδώ ότι στα 100 μέτρα από το σημείο λειτουργεί ένα νηπιαγωγείο και ότι τα τελευταία χρόνια πολλοί γείτονες διαμαρτύρονταν συνεχώς για «ανεξήγητους» πονοκεφάλους. Από την έρευνα που μπορέσαμε να κάνουμε διαπιστώσαμε ότι, παρόλο που η συγκεκριμένη κεραία διέθετε μια προέγκριση από την ΕΕΤΤ, δεν υπήρχε  ενημερωτική πινακίδα που να ενημερώνει τους κατοίκους για την εγκατάσταση. Στη συνέχεια ανακαλύψαμε και κάποιες άλλες παραβάσεις (πολεοδομικές και στα ρολόγια της ΔΕΗ) τις οποίες όμως καμία αρμόδια υπηρεσία δεν καταδέχεται να εξετάσει. Η πιο σημαντική ανακάλυψη όμως ήταν ότι  σύμφωνα με τον πρόσφατο νόμο Βορίδη, που ψηφίστηκε λίγο πριν διαλυθεί η κυβέρνηση Παπαδήμου, όλες οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας θεωρούνται νόμιμες για τα επόμενα 2 χρόνια μέχρι να

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

ΤΟΠΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ 6/12, 18:ΟΟ πλατεία Αγ.Τρύφωνα Τερψιθέα

Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια από τότε που το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη 2008, στα Εξάρχεια μια βολή του όπλου του ειδικού φρουρού Κορκονέα δολοφόνησε τον 15 χρόνο Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Αυτό το γεγονός προκάλεσε μια μεγαλειώδη εξέγερση, ταράζοντας την ελληνική κοινωνίας από την μια άκρη στην άλλη.  Η προηγούμενη της εξέγερσης περίοδος, ήταν ένα διάστημα μετά την ολοκλήρωση των Ολυμπιακών αγώνων που ακολουθήθηκε από ένα σύνολο σκανδάλων στην πολιτική για μίζες και λαμογίες, την έναρξη της περιόδου λιτότητας από την κυβέρνηση Καραμανλή καθώς και ενός κύματος καταστολής κοινωνικών αγώνων. Η συσσωρευμένη οργή σε συνάρτηση με το κοινωνικό κλίμα που επικρατούσε βρήκε διέξοδο τις μέρες της εξέγερσης του Δεκέμβρη, καθώς άνθρωποι από διάφορες κοινωνικές ομάδες και ηλικίες από τα Χανιά, την Αθήνα, την Πάτρα μέχρι την Θεσσαλονίκη, την Κομμοτινή και άλλες πόλεις της ελληνικής επικράτειας γέμισαν τους δρόμους με πορείες, κατέλαβαν δημόσια κτήρια, έσπασαν και έκαψαν ότι συμβόλιζε την καταπίεση και την εκμετάλλευση που υφίσταντο κάθε στιγμή της ζωής τους. 
αναδημοσίευση από  http://namous.squat.gr/

Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012

Εργαζόμενοι με Μπλοκάκι: Συγκέντρωση στο Υπουργείο Οικονομικών [Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου, 10 π.μ.]

Είμαστε εργαζόμενοι με μπλοκάκι


Εδώ και πολλά χρόνια έχει θεσμοθετηθεί από το κράτος ένας τύπος εργαζομένου, ο επονομαζόμενος «μπλοκάκιας», χωρίς κανένα δικαίωμα αλλά με επιτακτικές και συνεχώς αυξανόμενες υποχρεώσεις απέναντι στο κράτος και τους εργοδότες. Έχει διαμορφωθεί έτσι ένα ευρύ εργατικό στρώμα ειδικευμένων και ανειδίκευτων εργαζομένων, σε διάφορους κλάδους επαγγελμάτων (δημοσιογράφοι, καθαριστές, τεχνικοί, μηχανικοί, αρχιτέκτονες, δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στην ψυχική υγεία, καλλιτέχνες, πωλητές, μεταφραστές, επιμελητές κ.ο.κ.), οι οποίοι αντιμετωπίζονται από το κράτος ως επιχειρηματίες και από τους εργοδότες ως σκλάβοι.

Είναι επιτακτικό, λοιπόν, να ορίσουμε εμείς οι ίδιοι, κι όχι το κράτος ή οι εργοδότες, ποιοι είμαστε: Δεν είμαστε ούτε επιχειρηματίες ούτε εργοδότες. Δεν εκμεταλλευόμαστε την εργασία κανενός. Δεν είμαστε «αφεντικά του εαυτού μας». Είμαστε εργαζόμενοι με μπλοκάκι.

Η επισφαλής μας θέση

Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012

Κοινωνικό φαρμακείο της ανοικτής συνέλευσης κατοίκων Μπραχαμίου


Από την αρχή του φθινοπώρου έχουμε ξεκινήσει να μαζεύουμε φάρμακα και να λειτουργούμε το κοινωνικό φαρμακείο της ανοικτής συνέλευσης κατοίκων Μπραχαμίου.Ακολουθεί το κείμενο που περιγράφει τις αρχές και τον τρόπο λειτουργίας του.
 
Κοινωνικό φαρμακείο της ανοικτής συνέλευσης κατοίκων Μπραχαμίου

Ένας από τους τομείς που έχει πληγεί περισσότερο από τα μνημόνια είναι ο χώρος της υγείας. Η χρηματοδότηση των μονάδων υγείας μειώνεται συνεχώς. Νοσοκομεία ήδη κλείνουν, ενώ η στελέχωση αυτών που παραμένουν συνεχώς μειώνεται. Ακόμα και στα “μεγάλα” νοσοκομεία των Αθηνών το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό αναγκάζεται να κάνει ανταλλαγές με άλλα νοσοκομεία για να εξασφαλιστούν τα αναγκαία ιατρικά εφόδια. Στο χώρο της ψυχικής υγείας τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα σε σχέση με την περαιτέρω χρηματοδότηση και στελέχωση δομών, που βοηθούσαν τους χρήστες τους να λειτουργούν μέσα στην κοινωνική καθημερινότητα και όχι έγκλειστοι σε άσυλα-αποθήκες ανθρώπων. Στο ίδιο κάδρο πρέπει να βάλουμε και τις υπόλοιπες σχετικές υπηρεσίες, όπως κέντρα φυσιοθεραπείας, υπηρεσίες υποστήριξης ηλικιωμένων, κοκ. Η συμμετοχή μας στα φάρμακα έχει αυξηθεί, ενώ πολλά ταμεία απαιτούν να πληρώνουμε το σύνολο του ποσού στο φαρμακείο και να παίρνουμε τα χρήματα μετά, συνήθως ύστερα από πολλούς μήνες και ταλαιπωρία. Καθιερώθηκε ελάχιστο εισιτήριο για οποιαδήποτε επίσκεψη σε νοσοκομείο, οι εξετάσεις που καλύπτονται είναι ελάχιστες. Καταργήθηκε ο τριψήφιος αριθμός ώστε ακόμη και για να κλειστεί ραντεβού (όταν θα υπάρξει διαθέσιμο) πρέπει ακόμη και μόνο για το τηλεφώνημα, να πληρώσουμε κάποια ευρώ σε μια τηλεφωνική εταιρεία ή call-center. Αν φυσικά είμαστε ασφαλισμένοι, διαφορετικά το σύνολο των εξετάσεων, φαρμάκων, νοσηλείας (ακόμα και στα κρατικά νοσοκομεία) θα πρέπει να καλυφθεί από την τσέπη μας. Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν συμβαίνουν σε εποχές παχιών αγελάδων. Συμβαίνουν σε μία περίοδο που οι μισθοί και οι συντάξεις μειώνονται κατά 40% συνολικά, που η ανεργία έχει φτάσει πάνω από 25% και μεγαλώνει και όπου όλο και περισσότεροι από εμάς δυσκολεύονται να καλύπτουν τα έξοδα σπιτιού και τροφής έστω . Αυτός ο συνδυασμός είναι που οδηγεί σε καταστάσεις ανθρωπιστικής κρίσης, κτυπώντας πρώτα και κύρια όσους έχουν προβλήματα υγείας. Που συνθλίβονται μεταξύ των τεράστιων εξόδων που απαιτεί το πρόβλημα που έχουν, της ολοένα μειούμενης κάλυψης που πλέον προσφέρει το δημόσιο σύστημα υγείας-πρόνοιας και της δικιάς τους αδυναμίας να τα φέρουν βόλτα οικονομικά (συνήθως ακριβώς λόγω της κατάστασής τους) .

Γενικά για την υγεία:
Απέναντι σε όλα αυτά πρέπει να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο. Σε επίπεδο γειτονιάς και εργασιακού χώρου. Από την μία πρέπει να αντισταθούμε. Να διεκδικήσουμε δωρεάν και ελεύθερη πρόσβαση σε νοσοκομεία και δομές υγείας για όλους μας, ανασφάλιστους και μη. Να διεκδικήσουμε την ενίσχυση των νοσοκομείων και των υπηρεσιών πρόνοιας σε εργαζόμενους, υποδομή και αναλώσιμα. Να διεκδικήσουμε τη δωρεάν προμήθεια των φαρμάκων και ιατρικών ειδών και την πλήρη κάλυψή τους για όλους μας, ανασφάλιστους και μη. Να αποτρέψουμε το φακελάκι και την ιδιωτικοποίηση της υγείας από την πίσω πόρτα. Σας καλούμε στη συνέλευσή μας για να βρούμε τρόπους να γίνουμε πιο αποτελεσματικοί στη διεκδίκηση όλων όσων έχουμε ήδη πληρώσει με την εργασία μας, τις εισφορές μας και τους φόρους μας δεκαετίες τώρα, εμείς και οι οικογένειές μας. Συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι πρώτιστο καθήκον του κράτους και των δήμων είναι η κάλυψη των βασικών ανθρώπινων αναγκών μας και όχι η ικανοποίηση των τοκογλύφων στις ελληνικές και ξένες τράπεζες.

Σε συνδυασμό με την αντίσταση, θέλουμε να σταθούμε ο ένας δίπλα στον άλλο σε επίπεδο καθημερινότητας για το συγκεκριμένο πρόβλημα, και να διερευνήσουμε τρόπους να το αντι- μετωπίσουμε από κοινού. Επιδιώκουμε να στήσουμε κοινωνικές υποδομές για ζητήματα υγείας και πρόνοιας. Ήδη σε πολλές γειτονιές της Αθήνας ξεπηδούν ανάλογες προσπάθειες από τοπικές κινήσεις πολιτών, είτε με τη μορφή κοινωνικών ιατρείων ή με τη μορφή ομάδων αλληλοϋποστήριξης και αυτομόρφωσης (π.χ. μαθήματα πρώτων βοηθειών, ομάδες υποστήριξης ψυχικά πασχόντων, κ.α.). Θα θέλαμε αντίστοιχες δομές να υπάρξουν και στη δική μας περιοχή. Θέλουμε και καλούμε να συμμετάσχουν στη συνέλευσή μας τόσο χρήστες όσο και επαγγελματίες του χώρου υγείας-πρόνοιας να βρούμε τρόπους για να καλύψουμε υπαρκτές καθημερινές ανάγκες.

Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν θεωρούμε τα παραπάνω ως πράξεις φιλανθρωπίας. Δεν έχουμε τα προβλήματα μας λυμένα και ψάχνουμε να λύσουμε των άλλων. Αντιθέτως ακριβώς επειδή έχουμε τα ίδια προβλήματα, θεωρούμε ότι μόνο αν οργανωθούμε μεταξύ μας μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε επιτυχημένα. Αρνούμαστε να περιμένουμε τον “ιδανικό ηγέτη” που θα μας τα λύσει ή να τα αφήνουμε όλα στη μελλοντική “σωστή κυβέρνηση”. Επιλέγουμε εδώ και τώρα να κάνουμε συλλογικά κάτι για αυτά, ισότιμα, πρόσωπο με πρόσωπο, αναλαμβάνοντας κοινές πρωτοβουλίες. Έτσι ενισχύουμε την αυτοπεποίθησή μας και την εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις. Πατάμε σε όσα καταφέρνουμε, για να προχωρήσουμε σε άλλα. Επίσης δεν θα αφήσουμε τις προσπάθειές μας να αποτελέσουν άλλοθι για καμία κρατική και δημοτική οντότητα, ώστε να κλείσουν δημόσιες υποδομές, να απολύσουν κόσμο, να μειώσουν τις παροχές. Όπως είπαμε, απαιτούμε και διεκδικούμε όσα δικαιωματικά μας ανήκουν.

Πρακτικά πώς θα λειτουργεί το κοινωνικό φαρμακείο:
Ως πρώτη κίνηση στα παραπάνω, ξεκινάμε τη λειτουργία του κοινωνικού φαρμακείου Μπραχαμίου. Συλλέγουμε φάρμακα και ιατρικά αναλώσιμα και να τα διαθέτουμε σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη. Εμείς οι ίδιοι, οι συγγενείς μας, οι γείτονες μας και οι γνωστοί μας μπορούμε να προσφέρουμε τα ιατρικά είδη που πλέον δεν τα χρειαζόμαστε. Επίσης αν είμαστε φαρμακοποιοί, γιατροί και εν γένει άτομα που ασχολούνται με ιατρικές και παραϊατρικές υπηρεσίες και έχουμε πρόσβαση σε ιατρικές προμήθειες που αποσύρονται, καθαρά για εμπορικούς λόγους, εξετάζουμε αν μπορούμε να τα προσφέρουμε. Σε κάθε περίπτωση θα συλλέγουμε και διατηρούμε φάρμακα που ΔΕΝ έχουν λήξει. Τα ιατρικά είδη θα αποθηκεύονται σε μέρος κατάλληλο προς αυτό (σκιερό, δροσερό), ενώ θα υπάρχει και ψυγείο για περιπτώσεις φαρμάκων που χρειάζονται κάτι τέτοιο.

Όταν υπάρχει ανάγκη κάποιου συμπολίτη μας για φάρμακο, αυτός θα πρέπει να επικοινωνεί με τη συνέλευσή μας στο τηλέφωνο 6980-502357 ή στο email katadimadim@gmail.com και να ρωτάει αν υπάρχει. Το φαρμακείο θα λειτουργεί σε συνεργασία με αντίστοιχες υποδομές άλλων τοπικών συνελεύσεων πολιτών. Αν δεν υπάρχει σε εμάς, θα ρωτάμε άλλα κοινωνικά φαρμακεία. Αν βρεθεί, τότε θα κανονίζουμε τον τρόπο που θα το παραλάβει.


Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Μπραχαμίου
15/10/2012


Από τη δική μας συνέλευση υπάρχει, επίσης, η πρόθεση της συλλογής και αναδιανομής φαρμάκων, μέσω ενός κοινωνικού φαρμακείου, άνευ όρων και προυποθέσεων.
     

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

ΣΥΝΑΥΛΙΑΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΜΕΝΩΝ ΣΤΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ METROPOLIS (28-29/11/2012, An Club)


«Ο Ανδρέας Κουρής (ιδιοκτήτης του ομίλου MAD) κατάφερε μέσα σε τρία χρόνια από τότε που εξαγόρασε την αλυσίδα καταστημάτων Metropolis να βάλει λουκέτο σε 12 καταστήματα!».
«Αυτή τη στιγμή εκκρεμούν εναντίον του δεκάδες μηνυτήριες αναφορές από την επιθεώρηση εργασίας για μη καταβολή δεδουλευμένων και αποζημιώσεων απόλυσης, ενώ ταυτόχρονα παραβιάζει δικαστική απόφαση η οποία δικαιώνει τους απολυμένους και δίνει προτεραιότητα στην εξόφλησή τους».
Έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος του 2012 σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις ζητώντας την καταβολή των δεδουλευμένων αλλά και των νόμιμων αποζημιώσεών μας, προχωράμε

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Ενημέρωση σχετικά με την απεργία στο ΙΚΕΑ Αιγάλεω & την κατάληψη δημαρχείου της πόλης

απεργία ΙΚΕΑ
Η χθεσινή συνέλευση των εργαζομένων δεν αποφάσισε κάποια καινούρια δράση και με βάση αυτό φαίνεται ότι κλείνει ο κύκλος των κινητοποιήσεων. Όπως γίνεται γνωστό, οι περισσότεροι εργαζόμενοι έχουν υπογράψει τις μειώσεις μισθών και έχουν απομείνει ελάχιστοι που επιμένουν στις διεκδικήσεις. Ενώ λοιπόν οι εργαζόμενοι στο ΙΚΕΑ του αεροδρομίου υπέγραψαν τις συμβάσεις χωρίς καμία αντίδραση, στο κατάστημα του Αιγάλεω εκφράστηκε για πρώτη φορά μια οργανωμένη και συλλογική αντίσταση. Από τη μία μεριά,

Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012

BOYKOT IKEA !!!!!!!!!!!!!!!

 Σε 48ωρη απεργία προχωρούν οι εργαζόμενοι στα ΙΚΕΑ  Παρασκευή και Σάββατο 23 και 24Ν: ένας αγώνας που μας αφορά όλους

-Εργαζόμενοι ηλικίας άνω των 40, με μισθό 480 ευρώ μεικτά καλούνται να υπογράψουν μειώσεις εώς και 15% με τις νέες συμβάσεις.
Στο Ικεα αεροδρομίου οι περισσότεροι υπέγραψαν τις μειώσεις. Το σωματείο το έθαψε στην επαρχία, και μόνο στο κατάστημα του Αιγάλεω αντέδρασαν.
Οι εργαζόμενοι δηλώνουν:
   δεν κάνουμε βήμα πίσω, ούτε για να πάρουμε φόρα
αποφασίσαμε 24ωρη απεργία για Τετάρτη 21/11 και για την Πέμπτη 22 έχει ήδη ανακοινωθεί από το σωματείο στάση εργασίας. Μετά την απόφαση των εργαζομένων για την αυριανή απεργία, ο διευθυντής μας ανακοίνωσε ότι αν απεργήσουμε θα κάνει 30 απολύσεις την ίδια μέρα. 
Οι πελάτες που ενημερώνονταν για την στάση μας και τους λόγους που μας οδήγησαν στις κινητοποιήσεις, είναι θετικοί και μας υποστηρίζουν (και με το παραπάνω). 
συνεχίζουμε... 

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

ΠΕΜΠΤΗ 22Ν ΠΑΖΑΡΙ και ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΤΟ Α΄ΚΑΠΗ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΗΣ, είσοδος -εννοείται- σε όλα ΕΛΕΥΘΕΡΗ!!!!




    Χαριστικό παζάρι βιβλίου-Κινηματογραφική βραδιά-Πάρτυ ενοικίου και ρεύματος

   Με αφορμή τη δυσχερή οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεται μέλος της συνέλευσης μας, και που έχει σαν αποτέλεσμα την αδυναμία του να πληρώσει το ρεύμα και το ενοίκιο του, διοργανώνουμε μια εκδήλωση οικονομικής ενίσχυσης. Προσπαθούμε με αυτόν τον τρόπο, να δείξουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας, αφού όσοι συμμετέχουμε στη συνέλευση, είμαστε ως επί το πλείστον  άνεργες/οι και οι ελάχιστες/οι από εμάς που εργάζονται, είναι κακοπληρωμένοι και μέσα στην ανασφάλεια.
 Όπως και οι εκατοντάδες οικογένειες γύρω μας, σύμφωνα με τις πληροφορίες που πήραμε από την κοινωνική υπηρεσία του δήμου, δυσκολευόμαστε να ανταπεξέλθουμε ακόμα και στις πιο βασικές μας ανάγκες. Βιώνουμε όλοι στα σπίτια μας, τις συνέπειες του πολέμου

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

ΑΝΟΙΧΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ (πρώην Katalipsi Dimarxiou Mpraxami) 16/11 ΠΑΡΤΥ









Την Παρασκευή 16/11, στις 21:30, στο χώρο εκδηλώσεων του πάρκου Ασυρμάτου στο Μπραχάμι, η ΑΣΚ Μπραχαμίου διοργανώνει πάρτυ. Η συνέλευση αποφάσισε να οργανώσει ταμείο αλληλοβοήθειας και

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

ΠΑΝΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ Ν14- εκτός από την Ελλάδα..

Οι εργαζόμενοι της Ευρώπης στενάζουν κάτω από την «μπότα» της καπιταλιστικής κρίσης, η οποία εκδηλώνεται με ιδιαίτερη ένταση στον ευρωπαϊκό νότο. Μέρα απεργιακής κινητοποιήσεις και δράσης έχουν κηρύξει την Τετάρτη 14 Νοέμβρη μια σειρά συνδικάτα σε πολλές χώρες της Ευρώπης.


Είναι η πρώτη φορά που σωματεία και ομοσπονδίες από την Ισπανία, Πορτογαλία, Ιταλία και άλλες χώρες αποφασίζουν να πραγματοποιήσουν μια συντονισμένη προσπάθεια για απεργία ενάντια στα σκληρά μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν οι κυβερνήσεις, η ΕΕ και το ΔΝΤ στις χώρες τις Ευρώπης. Η ημερομηνία τέθηκε αρχικά απ' την Πορτογαλία με την κήρυξη 24ωρης απεργίας, στην συνέχεια και στην Ισπανία κηρύχθηκε 24ωρη απεργία από την (αναρχοσυνδικαλιστική) CGT, ενώ στην Ιταλία αποφασίστηκε 4ωρη στάση εργασίας από την μεγαλύτερη συνομοσπονδία CGIL. Απεργίες αποφασίστηκαν επίσης στην Κύπρο και τη Μαλτα, ενώ δράσεις αλληλεγγύης με συγκεντρώσεις και εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν σε Αγγλία, Ολλανδία και άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.

Στην Ελλάδα, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ αποφάσισε μόλις μια 3ωρη στάση εργασίας.